Love Seduction

Day 2 Part 2

"Good afternoon." Nakangiting bati sa akin ng babaeng halos kaedaran ko lang yata nang pagbuksan ako nito ng pinto.

Agad na iniabot ko ang kinuha kong flyer na naroon sa tabi ng tarpaulin kanina saka iyon iniabot sa kanya, "I'm here to apply for this job." Saad ko saka nakangiting pinanuod syang manlaki ang mga mata.

Nagsimula akong mailang nang tinignan nya ako pailalim. Iyong tingin na hindi mapanghusga pero hindi rin maganda sa pakiramdam ko. Para kasing pinag-aaralan nya ako sa pamamagitan ng mga tingin na iyon.

"Sure ka ba 'day?" Paninugurado nya. I nodded as response. Nang makita ko ang pag-aalinlangan sa kanyang mga mata ay agad kong sinilip ang kabuuan ng lugar na naroon sa kanyang likuran.

Ang iba't-iba klase ng ilaw na hindi ko malaman kung para saan ay nagkalat sa paligid, itim ang  mga lamesa't puno ng alak ang nasa counter. Resto-bar. I am not stupid enough para hindi malaman ang pinapasok ko.

But the job says na all I have to do is to wash, clean and serve. I can make decent money kapag hindi ko pinairal ang pagiging maarte ko. Besides no company will hire me dahil sa working experience na wala ako.

"When can I be interview?" Magalang na tanong ko. I never let my smile fade habang kausap sya kahit hindi gaanon sya kabilis sumagot.

"Sumunod ka sa akin," aniya saka ako tinalikuran at nagsimulang maglakad.

Madiin akong napahawak sa resume na dala ko nang makita ang ilan pang mga babaeng halos kaedaran ko lang din. I am not really into socializing. I am introvert and their stares are making my heart race.

"Nakita nyo ba si Mrs. Reyes?" The girl I am following asked. Agad na itinuro ng isang babae ang pinto sa dulo ng hallway.

"Mrs. Reyes?" She knocked three times bago pagbuksan ang pinto and there, stood a middle-aged woman smiling widely at us. Her ash brown hair looks good on her. Her blue eyes is enough to leave me astounded, it was like the ocean but in her eyes.

"Mrs. Reyes may gusto pong mag-apply." Salita ng babae saka gumilid upang bahagya akong ituro.

"Good afternoon po," I said and bow my head.

Hindi ko na nagawa pang magsalita nang hilain ako nito papasok saka magpasalamat sa babaeng naghatid sa akin bago isara ang pinto.

"Please take a seat," aniya saka itinuro ang upuan na naroon sa kabilang banda kung saan sya naupo.

Nakangiting umupo ako. I sit up straight and handed her my resume with respect. I don't want to give a bad impression dahil ito na lang ang pag-asa ko para magkaroon ng trabaho.

"Tell me about yourself."

"I am Hearther Ledezma." Kinakabahan man na baka biglang magbago ang isip nya ay naglakas-loob pa rin akong sabihin ang apelyido ko. "I am 20 years old and currently a fourth year college on the University of the West taking up civil engineering -"

"Wait. You're only twenty?" Hindi makapaniwalang tanong nya.

I nodded. I knew my age is going to be a big problem bukod sa apelyido ko! Damn!

"And you're on your fourth year? Amazing!" Nabibilib na saad nya. I was frozen when I realized that he didn't mind my age for applying. "When I was 20, I used to play hide and seek with my parents dahil natatakot akong mapagalitan for not graduating highschool and here you are, fourth year." Dagdag nya saka malaki ang ngiting tinignan ako. Kitang-kita ko ang paghanga sa mga mata nya.

"I started school at an early age po and excel at some lessons kaya mabilis po akong nakatungtong ng highschool." I explained. I remember how nervous I am the first time my teachers called my parents at school. Akala ko noon may nagawa akong mali dahil seryoso ang mukha nilang nag-uusap-usap. Yon pala they are already moving me to another grade.

" You look and sound rich, why do you need this job?" She asked. Isinandal nya ang sarili sa swivel chair saka inilagay ang resume ko sa kanyang lamesa. Now, she's looking straight into my eyes.

"I am trying to live my own life without my parent's help or anyone else. I was on an arranged marriage but my heart won't let me -"

"Oh that sucks!" Saad nya bagaman hindi pa natatapos ang sasabihin. Malungkot ang ngiting tinanguan ko sya saka nagbaba ng tingin sa aking mga kamay.

"I just want my freedom and work hard for myself."

"This is a restaurant s***h bar. You know what's happening inside naman with this kind of work, right?" Salita nya. Mabilis akong nag-angat ng tingin at tumango. "Pero hindi mo kailangang mag-alala. Tulad ng  nasa flyer ay maghuhugas ka lang, maglilinis at magseserve. Ayos lang ba sa'yo iyon?"

"Yes po. I am more than willing to do every job you give me." Just what I've said to myself, I can always learn. How hard could that be?

"Good. Kailan mo gustong magsimula?"

"Am I hired?" Nanalaki ang mga matang tanong ko. Hindi makapaniwalang tinitigan ko si Mrs. Reyes at nang tumango ito ay hindi ko na napigilang itago ang sayang nararamdaman. "OMG! Thank you so much! I can start right away po pero is it okay if I do the afternoon shift po?"

"Of course you can. So your shift will start at 5 and ends in midnight. Is that okay?"

"Y-yes po." Midnight. This is going to be tought. "Is it okay po kung tanungin ko ang salary? I'm sorry. I just need to know po dahil plano ko sanang kumuha ng apartment." Shameless Heather! Shameless!

"Minimum wage ang sahod mo Heather. Pwede ka ring makakuha ng extra kita sa isang araw."

"Thank you po!" Saad ko saka tuluyang lumabas ng establisyemento. Hanggang sa makasakay ng taxi ay hindi ko maiwasang hindi mapangiti.

Sisipol-sipol ako na bumaba at pumasok ng bahay. Nang hindi ko mahanap si Marco para sabihin sa kanya ang magandang balita ay agad akong nagtungo sa aking silid. Saglit pa muna akong nagpahinga bago tuluyang naligo.

"Shoot! I left my towel!" Salita ko nang matapos. I was left with no choice but to go out naked. Sabagay nakasara naman ang kwarto at wala rin namang ibang tao kaya siguro okay lang ito. But I was wrong. The moment I step foot outside the bathroom was the moment my door opened.

"Where have you been?" Tanong ni Marco matapos nyang suyurin ng tingin ang buong katawan ko.

Mabilis pa sa alas-kwatrong pumasok ako muli ng banyo saka isinandal ang sarili ko.

"What now, Heather?" Rinig kong tanong nya. Madiin akong napapikit saka paulit-ulit na pinagalitan ang sarili. Nang tignan ko ang aking buong katawan ay agad akong nilamon ng hiya. I am freaking naked!

"What's there to hide?" Tanong nya. Rinig ko ang pagbuhay ng TV kaya mas lalo kong naramdaman ang inis. "You can come out now." Dagdag nya.

"Can you step out for a moment? I just need to put my clothes on!" I shouted at the top of my lungs. I blame myself for being stupid and not locking the door.

"I ain't leaving, Hearther." Rinig ko ang mga yabag nyang papalapit sa CR kaya naman agad ko iyong nilock. "You either come out or sleep there. Naked." Salita nya. He's teasing me and that, I am sure. Kahit hindi ko makita ang mukha nya ay alam kong inaasar nya ako sa paraan pa lang ng pagsasalita nya.

Wala akong naging ibang choice kundi suotin ang robang nakasabit doon na ginamit ko kanina. It won’t kill me naman kapag ginamit ko ito ng dalawang beses.

"Move." Saad ko sak bahagyang sumilip sa may pinto. Nakangisi syang humakbang patalikod at gusto kong matawa nang makita ang dismayado nyang mukha nang makitang nakasuot ako ng roba.

"Is that -" hindi makapaniwalang nakaturo sya sa roba na suot ko.

"Isang beses ko pa lang 'tong ginamit!" I defended the poor bathrobe.

"But still... Nevermind. Can you just remove it?"

"Pervert." Bulong ko saka nagtuloy sa aking closet. Kumuha ako ng isang jogging pants at t-shirt.

"I saw everything, Heather." Bahagya akong natigilan matapos ang narinig. "I even tasted it. So please, do you mind? I want to see those babies of yours." Dagdag nya na iminuwestra pa ang kanyang kamay.

Matalim ang tingin na ibinigay ko sa kanya, "Babies - ha!" Inis kong ibinato sa kanya ang nahawakan ko sa loob ng drawer pero agad ko iyong pinagsisihan nang iangat nya sa ere ang bagay na iyon.

"Why? Those are small so I call it babies." Panunudyo nya at inangat pa ang bra ko. Ibinaba nya ang tingin doon sa aking dibdib. He bit his lower lip and look at me. “Can I see it now?” Tanong nya na akala mo simpleng bagay lang ang gusto nyang tignan.

Mabilis na umakyat ang inis sa ulo ko. Patakbo akong lumapit sa kanya’t inagaw ang bra ko saka muli iyong ibinalik sa closet. "Labas!" Sigaw ko na nakaturo pa sa pinto. I’m sure I’m red as hell!

"Napakadamot mo. Gusto ko lang naman gumanda ang hapon ko." He pouted like a child. Wag kang magpapauto Heather. This is one of his tactics.

"Labas!" I shouted again pero tulad kanina ay nanatili syang nakatitig sa akin. Naging seryoso ang mga tingin nya sa akin. Nang magsimula syang humakbang palapit ay agad kong naramdaman ang mabilis na pagtibok ng puso ko. It was as if I ran.

"You already have my mark, Heather. You can't run away from me anymore." Para akong naliyo sa paraaan ng pagsasalita nya. Simpleng salita lang naman ang ginamit nya pero pakiramdam ko ay parang apoy iyon na nagdadala nanaman ng init sa aking katawan.

Hinayaan kong hawakan nya ang mga tali ng bathrobe na suot ko saka kalasin ang pagkakatali non. Nang maramdaman ko ang mga palad nya ay agad akong napadaing.

"I will never run away from you Marco, I love you." Mahina, namamaos na saad ko nang maramdaman ang hininga nya sa aking leeg. Ilang minuto ko rin syang hinintay na gawin ang gusto nya pero agad akong dumilat nang maramdaman ang pag-ayos nito ng tayo. Ipinasok nya ang dalawang kamay sa magkabilaang bulsa saka nag-iwas ng tingin sa akin.

"Why?" Nagtatakang tanong ko pero hindi nya ako pinansin. Nang akmang hahawakan ko na sya ay kusa itong umiwas at naglakad palayo.

"Magbihis ka na." Utos nya.

"Marco." I called his name. Saglit syang natigilan pero nanatiling nakatalikod sa akin.

"Lalabas na muna ako." Salita nya at saka tuluyang lumabas ng pinto.

Isang malalim na hininga ang aking pinakawalan at saka naglakad patungo sa CR para magbihis. Agad kong hinawakan ang dibdib ko, naroon nanaman ang sakit na tila ba paulit-ulit na sinasaksak ang puso ko.

I thought he’ll tell me he loves me kapag naibigay ko na ang gusto nya.

“Cheer up Heather. This is just the first day. Maybe he needs time to figure out his feelings for you.” I tried to cheer up myself.

Nang sumapit ang gabi ay hindi ko na hinintay pa na tawagin ako para maghapunan. Hindi naman ako ganoon maimportante para hayaan pang umakyat ditto si Ate Nessi para lang makakain ako.

“Nasaan po si Marco?” Tanong ko nang mapansin na mag-isa ko lang sa hapag-kainan. Panay ang paglinga ko sa labas ng dining room pero hindi ko ito nakitang naglalakad papunta rito.

“Ah tapos na sya kumain. Baka nasa kwarto nya.” Tugon ni Ate Nessi saka ako nilingon. Nagtatakang ipinilig ko ang aking ulo. Ang aga naman nya kumain?

“I’ll skip dinner po muna, ate. Busog pa po kasi ako.” I lied. I was actually hungry pero gusto ko sanang kasabay si Marco. Tumayo ako saka iniayos ang mga nakahain mga utensils na nakaayos na kanina sa table.

“Sigurado ka ba?”

“Yes po. Thank you.”

Mabilis akong nagtungo sa taas upang tignan kung saan si Marco pero hindi tulad ng sinabi ni Ate Nessi ay wala sya roon. Malinis at tahimik ang kwarto nya. Inilabas ko ang aking telepono saka dinayal ang numero nya pero tatlong magkakasunod lang ang natanggap ko.