CHAPTER 20
THIRD PERSON POV
Pagkatapos ng tila alitan at pagkakagulo ng kanilang mga damdamin, sinubukan ni Yellix na ayusin ang sitwasyon. Lumapit siya kay Keira habang mag-isa itong nakaupo sa hardin ng kanilang paboritong park. Nasa mukha ni Keira ang lungkot at tila may mga tanong na hindi masagot. Napansin iyon ni Yellix, kaya lumapit siya nang dahan-dahan, parang natatakot na baka biglang tumayo si Keira at umalis.
"Keira," mahina niyang tawag, na tila alangan.
Lumingon si Keira ngunit hindi siya nagsalita. Nakita niya ang pagsisisi sa mga mata ni Yellix, ngunit hindi niya sigurado kung ito ba’y sapat upang mawala ang sakit na nararamdaman niya.
Umupo si Yellix sa tabi nito, tahimik na iniisip ang tamang salita upang simulan ang usapan.
“Pasensya ka na sa lahat,” sambit ni Yell
