"Wala akong pakialam kung sino ang uunahin mo sa amin ni Shylyn!" sigaw ni Itay.
Nasaktan ako sa sinabi ni Itay. Parang wala man lang akong halaga sa kanya bilang anak niya. Mabuti na lang at nakapiring ang aking mga mata. Kaya hindi ko nakikita ang mga pagngisi nito. Hindi na rin ako nakatiis kaya nagsalita na rin ako.
"Itay kahit sa huling sandali ng ating buhay. Sanay magsabi ka sa aking ng totoo sa mga itatanong ko sa 'yo," marahas akong nagbuntonghiningan bagong muling nagsalita. Kabado rin ang aking dibdib.
"S-Sino ang inilibing ko noong araw na iyon? At bakit kamukha mo siya, Itay?" tanong ko.
Narinig kong tumawa ng malakas si Itay. "Okay! Sasabihin ko na sa 'yo ang totoo. Bago tayo mamatay Shylyn.
"Ang tunay na Ama mo talaga ay ang iyong inilibing. Siya ang aking kakambal. Wa
