CHAPTER 48
LANDER FORD TESORO
I took my backpack and proceeded to the far end of campus. I noticed a group of people smiling and talking joyfully while sitting under a tree not far away. I sat down behind a tree, a little further away from them, but close enough to see the reason why I came here.
Dalawang buwan na mula ng lumipat ako sa university na ito at isang mukha ang hindi mawala sa paningin ko. Isang mukha na saglit ko lang nakita at nasilayan, pero hindi na ito mawala sa isip ko. Daig niya pa ang isang larawan na parang nakatatak na sa isip ko na kahit ilang beses ko na yatang sinubukan na alisin ay walang nangyari.
“Nandito ka na naman?”
Nilingon ko si Sid na naupo as tabi ko bitbit ang mga binili niyang pagkain namin. “This place is more peaceful than the canteen,” m
