"Magandang araw po Mr. And Mrs Zulleta"pormal na bati ko sa kanila.
Agad na lumapit saakin ang mama nila Mariel at walang babalang sinampal ako.
"Ang lakas ng loob mong magpakita dito"sigaw niya pa after niya akong sampalin.
Sapo-sapo ang pisngi ko na napatingin ako sa kanya. Ayokong umiyak pero taksil ang mga luha ko, basta nalang akong naluha.
"Dahil sayo kaya nandyan ang anak ko"sigaw nitong muli.
Hindi ko magawang sumagot. Kasi deep inside me alam ko tama siya.
"Kung hindi ka nakilala ng anak ko hindi siya maghihurao ng ganyan"muling sumbat nito sakin.
Gaya ko umiiyak na din ang mother ni Thimothy. Ramdam ko na mahal na mahal nito ang asawa ko.
Lalo tuloy akong nakaramdam ng panliliit sa sarili ko dahil doon. Para kasing hinahadlangan ko ang paglalapit muli ng mag-anak.
"Mom"
