Nhean.
“ You can stay at my house.”
“Hindi na. Okay naman na ako sa apartment ko Danica.”
“Pero mag-isa ka lang. ”
Napatingin ako kay Danica habang inaayos ko ang mga gamit ko. Kakalabas ko lang sa pinagtatrabahuan ko at papauwi na sana ako pero nakasalubong ko bigla si Danica.
“Sanay na ako Danica.”
Tumango sya at napatingin sa harap. “ Parehas pala tayo.”
I look back at her and i saw how sad she is. Napahinto ako sa paglalakad kaya napahinto narin sya.
“Pano ang mga magulang mo? Andyan ang mommy at daddy mo Dan. How come you're use to be alone? ”
Tumawa sya na para bang isang nakakatawang bagay ang sinabi ko. By this moment, i didnt expect that i can see the other side of her . The usual Danica i know kasi is yung matapang pero maamo. But just by looking at her while smirkin
