SHIMMARA ACADEMY

CHAPTER ONE

NHEAN’S P.O.V

Tahimik at tanging ang tunog lang nang mga yabag nang sapatos sa loob nang Book Store ang naririnig ng tenga ko. Busy ang mga mata ko sa paglalakbay at pamimili nang magagandang libro. Sa totoo lang,Wala akong balak na pumunta dito sa Book store pero dahil nabobored ako sa bahay na tanging ang pusa kong puti lang ang nakakasama ko e tumakas ako .Saglit.

Oo.Tumakas. And if you heard a word “Tumakas” paniguradong naiisip niyong bilanggo ako. At tama kayo.

Ikinukulong ako nang Daddy ko sa bahay.Hindi naman sa Pinapahirapan ako pero ayaw niya lang talagang lumalabas ako. I don’t know why,but i know it has something to do with my Mother’s death.She died when i’m on the age of 12 and til'now its still a mystery to me why she died.

Isang mabigat at malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko dahil sa naiisip ko .

I’m Nhean Shin Valdemore .I’m the daughter of the well- known Atty. Valdemore and wealthiest among our village. Maraming nakakilala sa Daddy ko dahil sa sikat nga sya . My father is Rich. He can give me everything i want . Kahit na hindi ko hingiin ibinibigay nya. But still ,i’m not completely happy.

Iba parin ang pakiramdam nang may Ina sa walang Ina.I feel very incomplete at nadagdagan pa yun dahil sa hindi ko malamang dahilan ni Daddy.

I am Homeschooled and it is his choice.Always been his choice. But well,My father didn’t failed to make me feel how much he loves me.

Kinuha ko ang isang book na nasa harapan ko.Babasahin ko sana ang likod nito nang makapansin ako nang lalaking tahimik at kalmadong tumayo sa tabi ko. His wearing a hooded jacket , cap na may nakatatak na “Alexon” sa may harap. And i think he's still a student. Kulay Light brown ang Pants nya na parang School uniform. Palihim akong napatingin sa mukha nya ulit.

He is so Damn Hot. Geez.

Nakaearphone sya habang nakatayo lang don. His on his side view kaya kitang-kita ko ang tangos nang pointed nose nya at ang mahahabang pilik mata.

But wait—Anong trip niya? Nakatayo lang sya dun na parang tanga.

And then suddenly,may napansin akong lalaki sa kabila nang shelf. His also wearing a black cap with a name “Klein” printed in front of it.

The guy with a Klein name on his cap turn his sight at us.I mean—to this guy beside me. Napatingin ulit ako and his also looking at him, at sabay silang napa 'nod.

Weird.

*tit.tit*

Agad akong napa iwas ng tingin kasi bigla din syang napatingin sa akin. Muntik na ko don ah.

Kinuha ko nalang ang cellphone ko sa bulsa ko at tinignan ang nagtext.And my heart starts beating so fast as i read My Nanny’s Text message.

{ Nhe , Nasan ka na ba anak? wala ka sa kwarto mo!At galit ang daddy mo.Umuwi ka na...}

‘oh my!’

Naibulalas ko sa kaba. Galit daw si Daddy.Wala na akong inaksayang oras at mabilis na naglakad palabas nang Bookstore. May nakasalubong pa akong group of students and i feel a little envy upon seeing them.

I also want to wear those uniforms.

Pero naalala ko nanaman ang Text message ni Manang.I badly need to get home immediately.If i could just fly .Ugh.

Nasa gitna na ako nang maraming tao sa loob nang Mall , at pababa na sana sa May escalator nang makarinig kami nang isang putok nang baril.

*BANG*

*Dug.dug.dug.dug.....*

My heart suddenly beats so fast and louder as my feet stop from taking a steps. My eyes widen and i stiff at my place , while hearing the crowd shouting and screaming habang nag-uunahang makababa nang Mall.

But here i am... with an eyes widen and a big regret suddenly grows inside me as i realize what’s my Dad’s reason for being so strict to me.

*BANG*

*BANG*

*BANG*

“AAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH...WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHHHHHH......AAAAAAAAAAAAHHHHHHHHH”i heard the loud scream of the crowd.

My dad , want me safe.

Is this the punishment for disobeying my Father?

*BANG*

again a loud noise from a gun , echoed at the whole place.

“MISS!ANONG GINAGAWA MO?TAKBO.....”isang malakas na sigaw nang isang saleslady ang sinabi sa akin nun dumaan sya.

Bigla akong natauhan.Yeah.I have to run. I have to save my life.

Nagsimula na akong tumakbo at naghanap nang matatakbohan pero maraming tao ang nasa escalator.Ewan ko kung ano ang gagawin ko.Kaya i switch my route.Lumiko ako at pumunta sa may Hagdan.

Takbo lang ako nang takbo habang maraming putukan nang mga baril ang nasa paligid. malakas at mabilis parin ang t***k nang puso ko.

I shoud run.I can’t die.My life should not End now.Not on this way. Not this time.

Run Nhean.....

“Uh—”

My world stop as my feet stop from running.I stiff and my knees were trembling while staring at the Dangerous thing being pointed on my face.

And i turn my gaze at the guy holding on that fvckin gun , were i think will end up my life here. Damn*I should stop being stubborn. Please! Give me another chance....

I gulp upon seeing his face.

Eww.Gross.

He looks so Dangerous.Dahil sa kapangitan nya.Oo.His so ugly.Para syang gangster.Mahaba ang buhok at marami syang tigyawat.Is this the fvckin man,who are going to end up my life?

Injustice.

Ang pangit.Ugh. how can i manage na magbiro kung i’m in between Life and Death.Fvck.

“K-kuya...W-wag...”i said with full of fear on my voice.I don’t want to die here.

bigla naman syang ngumisi.>…> mas lalo syang pumangit.

“Ganda mo sana.Kaso kung hindi kita papatayin ,isusumbong mo naman ako.Kita mo na mukha ko diba? Kaya mas maganda kong burahin na kita sa mundo....”

=_=oo.Nakita ko na mukha mo at ang pangit mo.I swear.

“H-hindi po.M-mananahimik po a—”

“Hindi ako naniniwala.Ha ha.Pasensya ka na.Patayin nalang kit—*BANG* ....”

“WAAAH!” Isang malakas na sigaw ang naibulalas ko sabay ng pag pikit ko nang mata at pag takip sa tenga ko.

After a second, ibinuka ko na ang mata ko at ang bangkay nang pangit na halimaw na to ang bumungad sa harapan ko.Duguan.Sh*t. Napatakip ako sa bibig ko.

I just witnessed a bloody crime.

Pero napatingin din ako agad sa lalaki na sa isang dipa ang layo sa akin.Hawak hawak nya ang baril na ginamit nyang pambaril dito sa ugok na lalaking gustong pumatay sa akin .

And guess whats the most shocking part? This guy who serves as my Knight and shining armor is the guy at the Book store.

Ang may suot nang cap na may “Alexon”.

His emotionless eyes were straightly looking at me. But instead of leaving that place and save my life, i can’t help but to stared back at him.Para akong kinukulong sa kulay berde nyang mata.

It was like a magnet na parang hinihigop ako at hindi mawala-wala sa kanya ang titig ko .

He is so damn Perfect.

* BANG*

Agad akong natauhan sa malakas na putok nang baril na yun , sabay nang isang kamay at mahigpit na humawak sa braso ko.

Napatingin ako sa kamay na humawak sa braso ko nang napakahigpit like he don't want to let go of me. Sounds assuming. Pero totoo.

Hinila nya ako , habang tumatakbo sya , .Habang tumatakbo kami ,bigla nalang mas dumoble pa ang kaba na naramdaman ko habang nakikita ko ang maraming mga gangsters ang nagbabarilan.

There are some na naka pants din na gaya nang sa lalaking to na hila-hila ako.They are from same school.I guess. Para lang naman silang High school pero ang galing nilang makipag barilan.

*BANG*

putok yun galing sa kasama ko.Napatakip ako sa tenga dahil sa lakas nang tunog.

Hinila nya ulit ako ,at nagtago kami sa isang malapad na Pader. And i can still hear the gun shots. Lots of gun shots.

Sh*t.sh*t.sh*t.

I just can’t imagine myself being in the middle of the chaos. At buhay ang nakataya dito.

“Boss! Who’s that?” tanong nang isang lalaking may dalang baril na naka pants din nang light brown and also wearing a black cap na may naka sulat na Johan. And i guess ,his refferring to me.

Bahagyang napatingin itong tinatawag nyang 'Boss' sa akin.

“Nuh!She’s lost.I think” mahinahon pero nakakainsulto nyang sabi .Ugh.Gusto kong magwala sa sabi niya pero naalala ko, andyan pa ang kalaban .Inaamin ko ,i need his protection.

Inosenteng napatingin ang lalaking may 'Johan' sa cap sa akin. Tapos ay lumipat na sya sa ibang pader at nakipagbarilan.

Stupid.

Nakasandal lang kami sa may pader habang nagbabarilan ang nasa likod namin. Napatingin ako dito kay 'Boss' . Daw! Kalmado lang sya

Haller!Alam ba nya yung word na 'Takot?'

Parang wala sya nun e.

“Uh,K-kuya—”tatanungin ko sana sya kaso bigla may narinig kaming kaluskus and i know andito lang yun sa malapit namin. Naramdaman ko bigla ang unti-unting pagbaba nang kamay nya galing sa braso ko hanggang sa kamay ko and then...

*BANG*

Mabilis ang pangyayari.I mean ,mabilis ang pagkilos nitong lalaki na to. Hinigit nya ako after he intertwine our fingers sabay baril sa lalaking babaril sana sakanya.

Hinila niya ulit ako , at lumipat kami sa Grocery Department. Nagtago kami dun, nang bigla nalang kaming nakarinig nang serine nang Police.

“Sh*t!” his smirking while cussing.Tss.His insane.

Hinawakan nya ang earphone nya sabay nang pagbitaw nya sa kamay ko. I felt something—ugh. napatingin nalang ako sa kanya habang may kausap sya sa Headseat.

“Are they all gone? .........Tss.Get yourself out of here immediately ,Klein.Together with your minions. ............I can handle myself. ........”

And then he hung up.

Kinuha na nya ang Headseat sa tenga nya at nilingon ako but to my surprise , I saw how his eyes widen while looking at my back as he envelop me with his arms that causes us to fall down on the floor together.

*BANG*

“Sh*t.” he cuss while looking at me habang nasa ibabaw nya ako.Bigla syang lumingon sa left side . Kaya Napatingin ako sa tinitignan nya and i saw an enemy . Nanlaki ang mata ko sabay nang pagputok ulit nang baril.

*BANG*

But this time, its a gun shot from our side.This guy who they called 'Boss' shot the guy na bumaril sa amin kanina.

And my jaw drop , and was really Impress dahil sa ginawa niya.Natamaan nya ang kalaban on its forehead which causes it to Fall down and die immediately.

His good .

A minute of silence.... while i am staring at him.Halata namang sa hitsura nyang magaling talaga sya. But this is too much,for my expectations. His really very good at it.

Tulala parin ako.

Shock. Hanggang sa makarinig na ako nang sigaw nang pulis at iilan na mukhang papalapit sa amin .

He help me to stand up. At nang makatayo na kami pinagpag ko na ang damit ko . Nakayuko ako nang kunti sa harap nya.Nahihiya ako sa di ko malaman na dahilan.

“ T-thankyou....”mahina kong sabi. Napaangat ako nang mukha dahil hindi ko sya narinig na nagsalita pero sa tingin ko, mali ang ginawa ko.I just...caught him staring at me.

“w-why?”naiilang ako sa kanya.

“ Do you eat a lot?”

Ano bang klaseng tanong yan?Gago ba sya?Aist.

“H-huh?”

He smirk. “Your heavy. ”

Nagulat ako sa sinabi niya.Ugh.Is he referring about our scene earlier?Yung nakadagan ako sa kanya?

“a-ano?H-Hindi ah.Sakto lang kinakain ko—” hindi ko pa natatapos ang sinasabi ko kasi bigla nalang syang tumalikod.Bastos! “Hey !I’m talking to you .Huwag kang Bastos....”

He stop .At bahagya akong nilingon.

“I can’t stay with you for too long. And by the way, next time if this chaos might happen again, make sure to run and save your life.Don’t be stupid. Coz, i won’t surely be here to save your life again. ”he smile at me. Nakakalaglag pangang ngiti. “ See you soon....”

And suddenly, i just found my self standing alone in the middle of the silence.

“Miss!Okey ka lang?” isang pulis ang syang dahilan nang muli kong paggalaw .

“Buti at hindi ka nasaktan.Tara!Ilalabas ka na namin dito!”

And i suddenly remember him.The reason, why i am still breathing. It’s becuase of him. ‘Boss’

It was really a nightmare for me. Being one of those guyss, Shoting and killing each other. But i didn’t expect it to be this Weird.

That nightmare turns out To be a Sweet Nightmare.

Napailing ako. Weird. I Badly want to see him again! I owe him my life . For many times.....