Martyr Wife

Chapter 11

"Saan ka pupunta?" Natigilan ako nang marinig ang boses ni Colton. I left our bed while he was still asleep, but I was shocked to see that he was still awake. Naghintay pa naman ako ng madaling araw para lang makaalis sa kama.

Holding a piece of blanket to cover my naked body, I turn my head to see him. Mapungas ang mata niya at tanging unan lang ang nakatakip sa kanyang kaibigan, napalunok ako at kinakabahang tumigin sa mata ni Colton na ngayon ay napalitan na ng galit. He stood up and got his boxer off the floor. Sinuot niya 'yon nang hindi inaalis ang tingin sa 'kin.

Napaatras ako nang humakbang siya papalapit sa 'kin. Fear started to crawl into my system, and my eyes watered instantly as soon as he caught my hand. Mahigpit ang hawak niya at tila ba ayaw akong pakawalan, sinubukan kong makawala ngunit mas lalo niya lang hinigpitan ang hawak sa 'kin at hinatak ako papunta sa kama.

"Where are you going, hm? Are you trying to escape from me?" His voice was laced with anger, and it was enough to frighten my whole system. Tinulak niya ako pahiga sa kama, kaya mabilis na natanggal ang kumot na tumatakip sa katawan ko. The red marks made by him were revealed by the light coming from the lamp. Napalunok ako at mabilis na nangilid ang luha nang makitang buong katawan ko ay halos mabalot ng kulay pulang marka.

He scanned my body and put his weight on top of me. Kaagad na dumapo ang palad ko sa kanyang dibdib nang maramdaman ang magagaan niyang halik sa leeg ko. I was trying to stifle my cry because I know there's no sense in begging him to stop. Kahapon pa kami nagsimula at wala pang tatlong oras na pinagpahinga niya ako. He was insatiable, and I hated this side of him. Nawawalan na siya ng respeto sa p********e ko.

When he was done releasing his heat, he fell to my side and looked at the ceiling while catching his breath. Sinubukan kong kunin ang kumot upang takpan ang hubad kong katawan ngunit wala nang natitirang lakas sa 'kin. I was already tired and drained.

"C-Colton, please..." nanghihinang tawag ko sa kanya nang maramdaman ang kamay niya sa tiyan ko. I heard him sighed as he pulled me towards him. Napapikit ako nang maramdaman ang labi niya sa leeg ko at patakan ng halik doon. Hinintay ko na mayroon pa ulit siyang muling gawin ngunit tuluyan akong nakahinga nang maluwag nang ibaon niya ang mukha sa leeg ko. He breathed on my neck until he fell asleep, tila may sariling buhay ang mga kamay ko at humaplos sa kanyang ulo. He changed, but my heart still feels that the old Colton I loved is still here. After all, he's the man I've always loved.

***

"Colton, puwede ba akong lumabas mamayang hapon? Balak ko sanang bumisita sa Tahanan, birthday kasi ni Mother Elly, kaya gusto ko sanang bumisita roon," mahinang saad ko kay Colton habang nagbibihis siya. He was still not done with the button on his white long sleeves, and his chest was still exposed. Pinilit ko ang sarili na titigan ang mukha niya dahil sobra akong nadi-distract sa kanyang katawan.

"Is it required for you to be there?" I gulped the lump in my throat and looked down. I was not wearing any sleepers for my foot because I just woke up. Mas naunang nagising sa 'kin si Colton at kakagising ko lang din, hindi pa nga ako nakakapaghilamos dahil nataranta na ako nang makitang malapit na siyang umalis.

"Matagal na rin akong hindi nakapunta sa Tahanan... kahit ngayon lang, please. Promise, hindi ako gagawa ng ikakagalit mo." He finished all buttons on his sleeves and sighed as he looked at me. Binasa ko ang pang-ibabang labi at marahang kinagat dahil sa kabang nararamdaman. Sunod naman siyang nilagay ay ang kanyang mamahaling relo, pinanood ko lang siyang gawin 'yon hanggang sa matapos.

"I'll go with you then," he told me, leaving me hanging in the room. Kahit papaano ay gumanda ang araw ko dahil pumayag siya, kaagad kong sinulat ang mga kailangan kong ingredients sa pagluluto upang ipabili kay Manang Linda. She didn't talk, but she already knew what to do when I handed her the notes. Siguro ay nasabihan na rin siya ni Colton.

Mabilis niyang nabili ang lahat ng ingredients sa pag-bake ng cakes, at hindi naman ako nagsayang ng oras at mabilis na m-in-x ang lahat ng ingredients. This was my lost passion. I usually bake cake when I am still in Tahanan and sell it outside the church. Mayroon pa rin kasi kaming school kahit nasa loob ng ampunan, mayroon ding pumupunta na volunteers upang turuan kami at magbigay ng kaalaman tulad na rin ng baking.

Baking was fun for me, but it is something that I couldn't see as my future career; it was just one of my past experiences, but I admit I enjoyed it. Kaya tuwing dumadating ang ilang volunteers from bakeshops at may natitirang ingredients ay sa akin binibigay nila Mother Elly.

It's already 2 o'clock when I've already finished decorating the cake. It was just a two-tiered, simple chocolate cake, but I'm sure they would like it. Pinunasan ko ang pawis sa noo ko at hinubad ang apron upang linisin na ang sarili. I was about to walk upstairs when I heard Colton's car outside. Iniwan ko muna ang cake sa lamesa at nakangiting sinilip ang labas, but my smile faded when I saw Colton heading out of the car and opening the door for an unfamiliar woman.

Sumikip ang dibdib ko at mabilis na pumait ang panlasa. Colton guided the girl inside the house and ignored my presence, even when I saw him looking at me. Pinagmasdan ko silang umakyat sa taas nang hindi ako pinapansin. The girl is probably in her 20s, and I could say that she's still young yet beautiful and classy. Mahigpit ang naging hawak ko sa damit kong puno ng harina habang pinapanood silang mawala sa paningin ko. I just forced myself to smile and think about happy memories, but it didn't remove the heavy feeling in my chest.

Umakyat ako sa kwarto namin upang magbihis, nadaanan ko pa ang opisina ni Colton kung saan niya dinala ang babae. Bilang lang sa kamay ang ilang beses na nakapasok ako roon, nang magalit sa 'kin si Colton ay hindi ko na tinangkang pasukin pa ulit 'yon dahil ayaw rin niya.

I just closed my eyes and bit my lower lip to stop myself from crying. Sinubukan kong ilapat ang tenga ko sa pinto upang marinig ang nangyayari sa loob ngunit kahit kaluskos ay wala akong narinig. I just wish that all of my assumptions were wrong, because I would probably break down if I were to confirm that they are doing wonders inside.

Pinilit kong lampasan ang opisina at dumiretso sa kwarto namin upang magbihis. The water coming from the shower wasn't enough to erase the doubts in my mind. The sounds of it dropping to the floor and hitting the tiles of our bathroom have not even distracted me from all the demons trying to pester my mind. Napasabunot ako sa buhok ko at sinandal ang noo sa tiles ng banyo.

Acting like nothing happened, I walked out of our room while wearing a white chiffon dress. Pinatag ko muna ang palda bago naglakad palapit sa pintuan ng opisina ni Colton. Sa totoo lang, kinakabahan ako dahil hindi ko alam kung anong maabutan ko sa loob ng kwarto. Colton often brings girls to our house for a few days. Wala akong ideya kung anong agenda nila ngunit hindi maganda ang pakiramdam ko roon.

With my shaking hand, I rest my fist at the wooden door and softly knock. Tatlong beses akong kumatok ngunit walang sumagot, dinadaga na ang dibdib ko dahil sa sobrang kaba. It seems like they were busy with something inside, and it's creeping me out. Paano kapag may ginagawa silang kababalaghan sa loob? Would Colton do that to me?

I sighed and clenched my fist. Namuo ang pawis sa noo ko at muling kumatok ngunit naiwan sa ere ang kamao ko nang bigla 'yong umawang at nasalubong ng mata ko si Colton. They were sweats forming at the creased forehead; nakabukas din ang ilang butones ng kanyang long sleeves na kanina naman ay maayos ang pagkakabutones. Umangat ang tingin ko sa kanya at nangatal ang labi nang mapansin na pinagpapawisan siya ng matindi.

Tuluyan akong napaatras nang makita ang babae sa likod niya. The girl earlier was already wearing a creased and almost torn dress. Nakalihis din ang tela sa dibdib niya dahilan para sumilip ang kulay itim niyang bra. Nanginig ang tuhod ko kasabay ng pamamasa ng mata. Puno ng sakit at hinanakit sa mata kong tinignan si Colton na seryoso lang ang mata habang nakatingin sa 'kin.

I felt my chest tighten. There was no trace of emotion in his eyes, and that pains me. He should be explaining now, but he didn't do anything to erase all of my doubts. Hindi tulad noon na nilinaw niya sa 'kin na kababata niya ang babaeng nakita kong kasama niya bago pa man naging kami. And now he was acting as if it were not his obligation to tell me what the hell was happening.

"Anong ginagawa niyo sa loob?" Pinilit kong patatagin ang boses kahit na alam kong ano mang oras ay gagaralgal ito. Wala na akong lakas upang tumayo ng tuwid sa harapan niya at ng kanyang babae.

"Anong ginagawa niyo sa loob, Colton?" muling tanong ko nang hindi siya magsalita. Nanginig ang kamao ko sa galit at mabilis na tumama ang tingin sa babae niyang patuloy na inaayos ang gusot na damit, tila ba may pumitik sa ulo ko at mabilis na sumugod sa kanya. I felt Colton's grip on my hand, but I immediately caught the woman's hair and pulled it as hard as I could. Tumili ang babae at pilit na inalis ang kamay ko sa kanyang buhok. Tila ba naging bingi ako at tinulak si Colton upang ipagpatuloy ang pagsabunot sa babae. Napasigaw ako nang maramdaman na gumanti ito at hinatak din ang aking buhok, patuloy na umawat si Colton ngunit wala siyang gawa dahil hindi siya makasingit.

"Amaia! Get your f*****g hands off her! I said stop, f*****g stop!" I didn't listen to him and continued pulling the girl's hair. Nangilid ang luha ko nang maramdaman muli ang kamay ni Colton sa braso ko at hinatak ako palayo sa babae, halos matumba ako sa sahig sa sobrang lakas ng hatak ni Colton. Mabuti na lang at napahawak ako sa kanyang damit at sumubsob sa kanyang dibdib.

"Malandi ka! Malandi kayong dalawa, mga hayop kayo!"

"Stop, Amaia! Listen first, okay? Stop your delusionals and f*****g listen!" Pati ako ay natigilan sa ginawa ko nang lumipad ang palad ko sa pisngi ni Colton. Hindi rin siya nakagalaw at nanatiling nakabaling ang ulo sa kaliwa nang sampalin ko siya.

"Nandidiri ako sa 'yo! Nakakadiri kayo!" sigaw ko habang umiiyak. His jaw clenched, and when I met his eyes, they were already bloodshot. Napaatras ako nang tuluyan maging mahigpit ang hawak niya sa braso ko. Hindi ko na pinansin ang mabilis na pagtakbo ng babae palabas dahil maging si Colton ay hindi na nag-abalang tignan pa ito.

"C-Colton, n-nasasaktan na 'ko..."

His face was red, and there is no doubt that I fueled his anger. But I was mad. I was beyond mad! He cheated on me, slept with the girl, and didn't even bother explaining everything!

"I already told you to stop! Bakit ba bigla-bigla ka na lang sumusugod?! Umayos ka nga, Amaia! You're making this big deal!" sigaw niya rin sa akin. Halos lumabas ang ugat niya sa leeg at galit na galit ang matang nakatunghay sa 'kin. Hindi ako nakasagot at umiiyak lang na napatitig sa mata niya. I couldn't believe that he would be able to shout at me just because of that girl.

"Mahal mo siya? Siya na ang mahal mo kaya pinagtatanggol mo siya sa 'kin?" tanong ko at pilit na tinanggal ang kamay niya. "Just stop talking, will you?! You're being unreasonable, Amaia. Wala naman kaming ginagawang mali."

I laughed sarcastically and pushed on his chest. Tila ba nawala na rin ang lakas niya at madaling napaatras dahil sa pagkakatulak ko. "Hindi naman kita pinipilit na mahalin mo ulit ako... I know—I know I made past mistakes, but I never intend to do that. Kahit kailan hindi kita sinadyang saktan, Colton. Lahat ng 'yon, hindi ko alam na mangyayari... hindi ko alam na dahil lang don, matatapos na ang lahat sa 'tin." I wiped my tears, but it was just continuing to flow out of my eyes. "If this is your way of punishing me, sobra naman yata? I'm your wife, Colton. Bakit kailangan mo pang humanap ng iba?"

"Why not ask that question to yourself, Amaia?" he asked back, and that question hit me. He still thinks that I cheated on him; he still thinks that I did that intentionally. Pinunasan ko ang luha ko at mahinang tumango. Mapait pa akong napatawa at pilit na tinatago ang sakit na nararamdaman. Pakiramdam ko ay unti-unti ako nitong pinapatay.

"Just because of that, you lost your love for me. Gano'n ba talaga kababaw ang pagmamahal mo sa 'kin?" naiiyak muling tanong ko. Suminghap ako upang makalanghap ng hangin.

He smirked at me as if I said something that appeared to be funny to him. Pinagmasdan kong mamula ang mata niya at mamuo roon ang luhang hindi ko inaasahang babasag sa 'kin. "Gano'n lang, Amaia? Para sa 'yo, gano'n lang 'yong putanginang ginawa mo? It's not just a small thing for me, Amaia! Putangina, namatay ang anak ko dahil sa kagaguhan niyong ginawa. Anong gusto mong gawin ko? Tanggapin ka na para bang walang nangyari? You f*****g cheated on me, slept with that bastard, and lost our child! Putangina, gano'n lang 'yon?"

Pinilit kong maging matatag sa kabila ng panginginig ng tuhod ko. Basa na ang pareho naming mukha at bakas ang matinding sakit at paghihirap sa mata niya. "But despite what you did, I still accept you in my house. Now, if you're not content with what I can give you, you can leave my house. After all, I don't need you anymore. The moment you slept with that guy, I lost my love for you."

And with his words piercing right through my heart, he left me in his office, broken and dumbfounded. Hindi ko alam kung paano lulunukin ang lahat ng sinabi niya. Pakiramdam ko ay naliliyo ako sa katotohanang tingin niya sa 'kin ay ako ang may kagagawan kung bakit namatay ang anak namin.

I caressed my tummy and smiled bitterly as tears began to leave my eyes again. If I died along with our child, magagalit pa rin ba siya sa 'kin ng ganito?