CHAPTER 17: GEOFFREY
Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin lubos maisip na sa mga sandaling ito ay muli kaming magiging isa ni Beatrix. Habang pinagmamasdan ko ang babaeng nahihimbing pa rin sa kaniyang pagtulog. Hindi ko napigilan ang aking sarili na haplusin ang makinis nitong mukha. Marahan kong hinawi ang buhok na tumatakip sa kaniyang mukha upang mas lalo kong mapagmasdan ang tunay nitong ganda. Marahan kong ibinaba ang aking paghaplos sa kaniyang bibig at bahagya ko iyong pinisil. Napatawa ako dahil sa aking ginawa. Maya-maya pa ay naisipan kong ilagay ang ulo ni Beatrix sa aking braso, at mahigpit ko itong inakap mula sa kaniyang likod. Dahil sa aking ginawa, unti-unting dumilat ang mata ni Beatrix at nakita ko naman itong ngumit nang ako agad ang kaniyang nasilayan sa pagdilat ng kaniyang mata. Umayos
- Writer
