CHAPTER 24.
Pagpasok ko sa kwarto niya ay nakita ko siyang nakahiga, nasa loob ng kumot at natutulog. Natulog na siya nang hindi man lang kumakain, kailangan pa niyang uminom ng gamot.
Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya, para gisingin siya. "Luke, uminom ka muna ng gamot baka kasi lagnatin ka," wika ko habang dahan-dahan siyang ginigising.
Mahirap na baka mabigla siya at magalit na naman. Suplado kasi 'to pag ayaw niya ayaw niya talaga. Ano kaya pinaglihi sa kaniya noong pinagbubuntis pa siya?
"Luke, uminom ka muna ng gamot."
"Ayoko," supladong sagot niya.
Hindi ko alam kung ano pa ang irarason ko, ayaw niya eh pero kailangan niya kahit wala naman siyang sakit.
"Luke, kahit na wala kang sakit pero nabasa ka ng ulan hindi ka pwedeng lagnatin," paliwanag ko.
"I said ayoko! Ma
