Noong makauwe ako ay hindi pa rin mawala sa isipan ko ang sinabi ni Mikaela. Hindi naman sa umaasa ako, pero pwede ba 'yon? Kung titingnan kasi si Stephanie ay halatang hindi kagaya ko ang mga tipo. Napailing ako. Bakit ko pa ba iniisip 'yon?
Wala na rin sila nanay sa sala noong makauwe ako. Kaya naman ay isinara ko na ang pinto namin at ini-lock. Matapos kong maghilamos ay inayos ko na ang higaan ko. Hindi ko na kailangan ng sapin kaya unan na lang at kumot ayos na ako sa sofa. Bukas pa rin ang tv pero nasa card na ibinigay ni Mikaela ang atensyon ko. ATM iyon, may pass code na rin na nakadikit sa likod. Napapaisip tuloy ako kung magkano ang laman no'n. Kanina, hindi maganda ang ipinakita ni Stephanie sa kapatid niya pero kita ko pa rin ang pag-unawa ni Mikaela sa ate niya. Hindi ko tul
