Hingal na hingal na bumagsak ako sa tabi ni Stephanie. Parehas na kaming walang saplot at tanging kumot lama-ng ang nakatakip sa mga katawan namin. Napangiti ako habang nakatitig sa kisame. Hindi ko inakala na mararanasan ko pa ito ulit kasama si Stephanie. Tumagilid ako at tinitigan siya. Nakapikit ang kanyang mga mata. Naririnig ko ang paghinga niya nang malalim dahil sa hingal.
“Thank you,” malambing na sabi ko sa kanya. Nangunot ang kanyang noo.
“Why?” tanong niya nang hindi tumitingin sa akin.
“Thank you dahil bumalik ka sa buhay ko. For believing me.”
Ngumisi siya. “Really?” Dumilat siya at tumagilid paharap sa akin. “Not because we fvck again, we are back together,” malamig na sabi niya at tumayo.
Nawala ang mga ngiti ko sa labi. Nalilitong tiningnan ko siya. Hinila niya ni
