CHAPTER 14
Pakiramdam ko ay may malamig na tubig ang bumuhos sa buong sestima ko. My body froze. At sa unang pagkakataon sa araw na ‘to ay sobra akong kinabahan. Pakiramdam ko ay nagkabuhol-buhol ang lahat ng laman loob ko sa katawan.
His cold eyes is piercing through me. Ni hindi ko na namalayan ang sarili na nakatulala at nakaawang ang labi habang pinagmamasdan siyang papunta sa direction ko.
I can’t be wrong, it’s him! He’s the stranger I used to encounter on the grocery store and in that cold cliff full of stars and city lights. The person who comforted me on my worst times.
Bawat hakbang niya papalapit sa ‘kin ay bumabagal ang paghinga ko. I felt like my world is spinning! Dang, what is this?
“Arc, Ezra occupied your chair,” ani ng katabi kong babae. Tila sasabog na ang puso
