CHAPTER 38
“Later, lunch with me.” Arc said that huskily that it made me hitch my breath. Sobrang nagulat ako sa sinabi niya kaya hindi agad ako nakagalaw. Hindi naman siguro ako namali ng dinig ‘di ba? Kakalinis ko lang ng tainga ko kahapon kaya hindi naman siguro ako nag-iilisyon.
I scoffed after a long pause, gusto kong matawa! Emotions are building up inside me and I don‘t want to look pathetic.
“Wala ka naman sigurong laganat ano?” hindi makapaniwalang tanong ko. I stretched my arm and reach for his forehead. Nilagay ko ang palad doon at napatango-tango nang makapang normal naman ang temperatura niya.
Nangunot ang noo niya sa ginawa ko. Nagsalubong ulit ang makakapal niyang kilay at inis na inilayo ang noo niya sa kamay ko. Sumimangot lang ako at ibinaba ang kamay.
Ano kayang
