Alex's POV.
Pumasok ako sa chapel ng ospital
Lumuhod ako at yumuko.
Naramdaman kong kusang tumulo yung luha ko.
Iyak ako ng iyak.
"Please Lord, I know I don't deserve her, Pero deserve nya pa pong mabuhay, Please wag mong kunin si Xymon"
Iyak ako ng iyak.
"Hinding hindi ko na sya sasaktan, Just please give her the chance to live at mahanap yung tamang lalaking di sya sasaktan at paiiyakin, Please don't take her away from me, Mahal na mahal ko sya" I cried so hard.
Nung pinalayas naman ako ng tatay ko hindi ako naapektuhan pero ngayong nasa bingit ng kamatayan si Xymon, parang halos gustuhin kong mamatay na din.
Ang hirap na makita syang nakaratay dun, Madaming nakasaksak sa katawan nya at tanging makina ang bumubuhay sa kanya.
Nag ring ang cellphone ko. Sinagot ko.
Sir George,
