Chapter 32

1004 Words

Xymon's POV. Napakaingay ng paligid. Naririnig ko ang tunog ng isang aparato. Mga iyakan at naririnig ko ang boses nya.  Ang boses ni Reese, pero hindi ko maintindihan kung anong sinasabi nun. Tinakpan ko ang tenga ko, pakiramdam ko mabibingi ako dahil sa ingay. "Tama na! Naguguluhan na ko!" sigaw ko. Umiiyak ako. Takot na takot ako. Hindi ko alam kung nasan ako. Ilang araw na ko dito.  Nasa puting-puti lang akong lugar. Wala kahit na ano mang makikita kundi puting daan. Wala ni isang tao.  Mag isa lang ako. Maya maya ay tumigil na lahat ng tunog. Dahan-dahan kong binaba ang mga kamay ko.  Pinunasan ko ang mga luhang naglandas sa pisngi ko. Nasaan ba ko? Wala bang susundo sakin dito? Patay na ba ko? Once again, naiyak ako. Napaupo ako at sinandal ang ulo ko sa mga tuhod ko. N

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD