Chapter 20

3553 Words

(Daun's POV) Ano nga ba ako noon? Ano bang gusto ko? Ano nga bang pangarap ko noong mga panahong hindi ko pa alam na pambayad utang ako? Ano nga ba ako noon? Nakalimutan ko na, kinalimutan ko na kung ano ako noon, noong malaman mo na wala rin namang saysay ang lahat dahil ipambabayad lang din naman ako sa utang ng pamilya na ‘to. Tinanggap ko na ang lahat pero umasa ako, umasa ako na mailalaban pa ang lahat at makakatakas ako sa responsibilidad na ‘yon, pero wala na pala akong kawala. Tapos na pala ang laban mula pa ng ipanganak ako, wala na pala kaming magagawa pa, ito na talaga ang nakatadhana sa akin. But these past few days I’m fine, its like I accepted it already. Tila sinasanay ko na rin ang sarili ko sa katotohanan na kahaharapin ko. Sumama lang talaga ang loob ko dahil hanggang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD