TRUTH HURTS

CHAPTER 11: ABANDONED MANSYON

....//// continuation...///. .

.

.

Palapit siya nang palapit at pabigat din ng pabigat ang kanyang nararamdaman....nasa tapat na siya ng isang malaking gate ng isang malaking bahay or should I say isang mansyon.. oo mansyon. .isang Abandonadong Mansyon.. Halatang isa na itong abandonado dahil mula pa lang sa itsura nito sa labas .iisipin mo nang may multong nakatira dito dahil sa tagal na nitong hndi nababahayan, namamahayan narin yata ito ng mga nagliliparang hayop na katulad ng paniki ..tsssskkk...!! Katulad din ng pag uugali at budhi ng babaeng yun ang bahay nato...!!

'kung sino ka mang babae ka na kumuha sa anak ko..humanda kana..!!'

(sa isip ni Carl).

.lumabas na siya mula sa kanyang sasakyan at nagsimula ng maglakad papunta sa front door nito.. nang bigla siyang napahinto dahil sa tingin niya ay para bang may sumusunod o nakatingin sa kanya mula sa malayo o kung saan man. Tingin niya hindi lang siya ang tao dito sa labas..kaya naman nagpalinga linga siya ngunit wala naman siyang nakita na kung ano man bukod sa isang ibon na nagliliparan sa di kalayuan ,naisip niya nalang na baka ang mga ito ang nasesense niya imposibli man isipin ngunit pinagpawalang bahala niya nalang ito ..

Nagpatuloy siya sa paglalakad at nang marating na niya ang front door ay naisipan na niyang kumatok mula rito nang bigla na lang itong bumukas mag isa ,kung matatakutin ka lang sigurong tao siguro dika na tutuloy pa sa loob at tatakbo ka na lang palayo ,pero hindi man lang siya nasindak dahil ang mas iniisip at importante sa kanya ay ang mailigtas ang kanyang anak at hindi ang pangunahan ng takot o ano pa man.

pumasok na siya sa loob ng mansyon. Malaki ito base sa makikita mo sa loob. sobrang lawak .. Mejo madilim din sa loob ng mansyon dahil sa sarado lahat ng bintana. My kakaunting liwanag lang ang nagmumula sa sinag ng araw mula labas dahil sa umaga naman. Pero di sapat para makita mo kung may tao ba sa loob o wala.. gayunpaman ay nagpatuloy pa rin siya sa paglalakad at biglang napatigil ng may tumunog na telepono. .kunot noo at may halong pagtataka niyang kinuha ang telepono at itinapat sa kanyang tenga . ngunit tahimik naman sa kabilang linya , iisipin niya na lamang sana itong sira at kanya na sanang ibababa ang telepono ng biglang may magsalita mula sa kabilang linya .

'Tumungo ka sa taas at pumunta ka sa pinakadulong kwarto. Bilis bilisan mo lang kung gusto mo pang makitang buhay ang iyong anak darling..!!

Hahahahahah! (evil laugh)

'd**n y*u. !! Dont you dare to -------! (end call)

'ARRRRGGGHH!! D**n u b*t*h..!!! Humanda ka talaga saakin!!! '

-Sigaw ni Carl. ..

.

.

Nagsimula na siyang tunguhin ang hagdanan papunta sa itaas at mejo may kahabaan ang hagdanan ng mansyon at may pakurba kurba pa kaya naman mejo nahihilo siya at namamanhid ang kanyang mga paa habang tinatakbo iyon pero kahit sobrang hinihingal at pagod na siya ay nagpatuloy parin siya hanggang sa makarating na siya sa itaas..

Inabot din siya nang mga 15 mins bago niya tuluyang narating ang itaas na palapag .. Pero pagtingin ko nagulat ako sa dami ng kwarto. Parang sa hospital lang. Magkakaharap .nasa 10 siguro na kwarto ito. Pero dahil nga sa magkakaharap ang mga kwarto..mejo nalito sya kung saan banda yung huling kwarto kung sa kaliwa ba o kanan. Pinili na lang niyang buksan ang magkabilang dulo para sigurado.. Naglakad na siya papunta sa kaliwang dulo. .mejo kinakabahan din siya bago niya pihitin ang door knob nito. Pagbukas niya madilim sa loob.. Kinapa niya ang switch ng ilaw at buti na lang ay nkapa niya rin ito.

Pagbukas ng ilaw walang tao sa loob kunway mga kagamitan lamang na dina ginagamit. ...

Napabuntong hininga nalang sya ..sinara ang pinto at nagtungo sa kabilang dulo sa bandang kanan. ..

'maliligtas na kita anak..' (sa isip ni Carl).

.nakarating siya sa harapan ng pinto at pinihit na nya ang door knob. bigla syang nakaramdam ng bigat sa kanyang dibdib.. bago pa man niya tuluyang mabuksan ang pinto ay...

.

......bigla nalang siyang. .......

.

.

//AN:pabitin po muna.. Kain lang poko. Ud po ulit ako maya.. Keep reading.. Salamat. :* )//