AAMININ ko, ito na ata ang pinakamasayang araw na nangyari sa buhay ko. Habang tumatama ang tingin namin sa isa’t isa at ang mga butil ng snow ay nahuhulog muli, wala nang mas iroromantiko pa ang nararamdaman ko ngayon.
Totoo nga ang sinasabi nila…
Lahat ng bagay ay nagiging maganda, kapag kasama mo ang taong mahal mo. Aaminin ko naman na sa sarili ko, hindi ko na gusto ang taong ito. Mahal ko na siya! Malungkot na masaya, bitter and sweet… hanggang dito na lang sa Belgium ang kahibangan ko.
After namin makauwi? Lahat ng ito ay isang ala-ala na lamang na babaunin ko, hanggang mamatay ako—and maybe I’m ready for it. Hinawakan ko ang kaniyang palad, nang makarating kami sa Museum.
“Pahawak lang, baka mawala ako, e.” Palusot ko. Gusto ko lang talaga na hawakan ang kamay niya. Bakit? K
