PINAALAM ko ang sarili ko kay Navincent. Halata naman sa kaniya na hindi siya pumapayag sa gusto ko. Una raw sa lahat ay kasama niya ako at pangalawa’y alam ng magulang ko na kasama ko siya.
“Are you sure you want to stay here?” Walang buhay ang mukha niya kung magtanong sa akin. Halata naman kasi na broken pa ang papa mo! So, syempre dahil mabuti akong kaibigan ay tumungo lang ako. “Without me?” Sunod niya pang tanong.
Ay! Hala siya! Feeling ka, Navincent? Mamatay ba ako kapag hindi kita kasama? Magla-lock ba itong Belgium?
“Yes,” matiim kong sagot.
Ramdam ko ang paghinga niya ng malalim at pinagmasdan lang ang kabuuan ng mukha ko. Hinihintay ko na lamang siya na umalis sa harap ko at tumungo na sa kung saan siya sasakay. Nasa airport na kami ngayon, hindi naman siya masyadong hig
