Kabanata 30:
Takot.
Iyon ang kaagad kong naramdaman nang makita si Alas sa aming sala. This isn't my hallucination; he's right here, sitting and staring at me. A muscle in his jaw twitched. His gaze was so intense, his expression unreadable.
Ang daming tanong sa aking isip. Bakit siya nandito? Paano niya ako nahanap? Sasaktan niya ba ulit ako? Kilala niya si Chen? Plinano ba niya 'to? Nalaman niyang buhay ako kaya siya nandito?
For a little moment, my thoughts went blurry. Ang daming tumatakbo sa aking isip pero wala ni isa roon ang naisa-tinig ko. Parang nagbara lang ang mga tanong na 'yon at napalitan ng galit at disgusto.
I calmed myself and removed my gaze to him like I didn't know him. I smiled sweetly to Lorcan.
"Pasensya na, Lorcan. Sinusulit ko lang habang nandito ang asawa
