“Let me go!” Ipiniksi ni Mary ang brasong hawak ni Duke. Subalit humigpit lang lalo ang mala-bakal nitong kamay na nakahawak roon at tila walang naririnig na patuloy siyang marahas na hinila.
“No.”
“Bitiwan mo ako! Ano ba!” Hiyaw niyang nag-echo sa madilim na gabi.
Nagsama-sama na ang espirito ng alak at
emosyong nararamdaman ni Mary. Nawalan na siya ng kontrol sa sarili. She couldn’t careless, kung pinagtitinginan na sila ng mga dumadaan.
She felt frustrated, dahil napagtanto niyang, hindi pala kayang iparamdam ng ibang lalaki, ang kayang iparamdam sa kaniya ni Duke...
She hated herself… dahil sinubukan niya, pero, wala pa rin… ito pa rin ang isinisigaw ng isip, puso at sistema niya. And it pained to feel miserably wanting someone, that can never ever be hers.
“Huwag mong ubu
