MSO 21

1111 Words

Shanine Wala akong samod makipagbiruan. Kahit anong patawa ni Heath at ng buong pamilya ko hindi ko parin magawang makipagsabayan. Hindi ko pinakita sa kanila kung gaano nawasak ang puso ko. Ayaw kong kaawaan nila ako. Sobrang nasaktan ako. Hanggang sa ngayon hindi pa kami nag-uusap ni Adam. Hanggang sa nawalan na ako ng gana. Nagpaalam ako sa kanila na babalik ako sa silid ko para matulog. Pinigilan ako ng asungot ngunit hindi ko ito pinansin. Hindi ko naman siya inimbita para bantayan ako kaya wala akong obligasyon sa kanya. Ngunit napahimbing ang tulog ko dahil paggising ko ay madilim na ang paligid. Tiningnan ko ang orasan at minus 15 minutes nalang ay 7:00 na ng gabi. "Damn! Ang sarap ng tulog ko." Hinilot ko ang aking leeg dahil mukhang nangawit ako sa aking posisyon. Hindi mo

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD