Chapter 21

1016 Words

tw/sensitive topic (depression) Claire "Ang cute talaga ni baby Chelsea manang mana sa Tita ang hilig magpicture." tuwang tuwa na sabi ni ate Marie, siya kase ang may karga kay Chelsea, tuwang tuwa siya sa asul nitong mata. Hindi ko alam kung kanino niya namana iyon dahil hindi naman blue ang mata naming dalawa ni Troy.  I paused, then I smiled bitterly. Naalala ko na naman siya, it's been years. "No, am pretty" sagot naman ni Chelsea, natawa kami dahil ayaw niyang cute siya mas gusto niyang pretty. Hapon na at kasalukuyan kaming nasa kubo sa gilid lang ng bahay ni ate Marie rito sa Bicol. She told me Bicol is her homeland before she was orphaned, mag-isa na lang siyang namumuhay ngayon. Hindi na ako nagtanong pa dahil mukhang hindi siya komportableng pag-usapan. I know someday she'l

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD