ALEXANDRIA
Para akong tinulos na kandila na unti-unting nauupos sa harapan ni manang. Para akong pinagbagsakan ng langit at lupa sa aking nalaman. Daig ko pa ang binabaon sa lupa ng buhay.
What the f**k is happening? Talaga bang sunod-sunod na nakagigimbal na katotohan ang malalaman ko ngayong araw?
Nanghihina na kumapit ako sa railings ng hagdan at dahan-dahang naupo sa baitang. Heto na naman ako at pilit na pinoproseso sa utak ang mga nalaman ko.
Tangina naman, oh! Sa lahat ng malas, ako ang pinakamalas. 'Yung tipong gusto ko maging masaya man lang ang buhay ko kahit kaibigan na lang ang mayroon ako pero pakiramdam ko ay ayaw ako maging masaya. Pinagmamalupitan ba ako ng tadhan? Mabait naman ako. Sinikap kong mamuhay ng payapa at wala ako ni isa mang tinapakang tao.
Bakit ako pa?
