FORBIDDEN FOREVER

CHAPTER 16

" FORBIDDEN FOREVER "

RALEAM'S POINT OF YOU

Tatlong buwan na rin ang nakalipas simula nang pumunta kami kina yuan. Naging maganda naman ang takbo ng relasyon naming dalawa.

Noong first monthsarry namin ni yuan ay pumunta kami sa bahay ng tita niya sa cagayan. He introduced me to her and she happily accepth our relationships namin. And during our 2nd monthsarry we went to Bukidnon at doon nag celebrate.

Everything went smoothly.

We didn't have a problem, but lately napapansin kong palaging pagod si yuan. Minsan ay dinadalawa niya ako sa bahay, pero natutulog lang siya buong mag damag. Naiintindihan ko naman iyon dahil nag aaral din siya at third year college na siya kaya alam kong busy lalo pa at finals nila.

Kagaya ngayon. Third monthsarry na namin, he told me na pupunta kami sa park kong saan kami madalas mag date t'wing weekends, pero anong oras na at wala pa siya. Nag absent pa naman ako sa trabaho at maagang tinapos ang mga paperwork's ko sa sa school para wala na akong masyadong isipin.

O akala ko ba aalis kayo ni yuan ngayon, leam? " Biglang sulpot ni Tita Maribeth..

May dala-dala pa itong mga damit na hula ko ay galing sa laundry.

Hinihintay ko pa nga po, Wala din siya text kung matutuloy ba kami o hindi. " Nakangiting sagot ko sa kanya.

Wala naman talagang magiging problema kung ika-kansela ang lakad namin ngayon. Dahil may susunod na araw pa naman.

Baka may tinapos lang iyon, wag maging masama ang loob mo. " Saad nito sabay lapit sa akin.

Naiintindihan ko tita, wala pong problema sa akin. Alam ko po talagang busy siya. " Sagot ko.

Dahil yun ang totoo, mag sabi lang siya at walang magiging problema.

Wala kang trabaho ngayon? " Tanong ni tuta sa akin.

Umabsent po ako, nag paalam naman na po ako kay boss na absent ako ngayon. " Sagot ko habang nag huhugas ng pinggan.

Ganon ba?, bakit hindi ka nalang mag hintay doon sa kwarto mo? Tatawagin nalang kita kapag nandito na si yuan. " Masuyong suhestyon nito sa akin.

Okay lang tita. Mag lilinis nalang po Muna ako habang hinihintay siya. " Sagot ko.

Tumango lang ito at nag paalam na tatapusin niya din muna ang pag aayos niya ng kanyang mga damit.

Nag tuloy-tuloy lang ako sa paglilinis ko. At ilang segundo ay narinig ko ang pag tunog ng cellphone ko.

Nag pop-up ang pangalan ni yuan kaya dali-dali ko itong sinagot.

Oh San ka na? " Diretsyong tanong ko sa kanya sa kabilang linya.

Narinig ko ang pagbuga nito ng hininga at alam ko na ang ibig sabihin nito.

Kaya napa upo ako sa upuang nasa tabi ko at hinintay ang kanyang sagot.

I'm sorry leam. Can we extend it some other time? " Pagod na usal nito sa kabilang linya.

Okay lang naman sa akin, pero hindi ko maiwasang malungkot. Mahigit Isang linggo ko na siyang hindi nakikita.

Okay lang naman. Walang problema, sabihin mo lang. " Saad ko sa kanya.

Are you mad at me? " Nanunuyong tanong nito sa akin.

Umiling ako, kahit alam kong hindi naman niya iyon makikita.

Okay lang yuan. Alam kong busy ka dahil finals niyo na. Marami pa namang araw. " Sagot ko sa kanya.

I'm really sorry, gustong-gusto kitang makita Ngayon. I missed you so much, pero sobrang hectic ng schedules ko. " Paliwanag nito.

I totally understand his situation, dahil minsan ako din ay nagiging busy kaya hindi kami nag kikita.

I miss you too.. okay lang sa'kin. Sa susunod nalang kong hindi ka na busy, take your time. " I said trying to convince myself that it's really okay.

Pero may parte sa loob ko na nag sasabing hindi ayos iyon.

I love you.. bibisitahin nalang kita dyan kapag natapos ko na ang project ko. " Saad nito.

Bahagya naman akong nabuhayan ng loob at hindi napigilang mapangiti.

I love you too. Ingat ka dyan, ibababa ko na ang tawag. " Saad ko.

Hindi na siya sumagot pa kaya in-end ko na ang tawag namin.

Napanguso na lamang ako habang inilapag ang cellphone sa lamesang nasa harapan ko. Mapait akong natawa sa sarili ko dahil hindi ko maiwasang ma disappoint sa sitwasyon namin ngayon.

Napapa-isip tuloy ako kong ganito pa din ba kami kapag umabot na ng ilang taon ang relasyon namin?

Sandali kong tinitigan ang cellphone ko ng makita ko ang wallpaper nito. It's our picture when we're in bukidnon in communal ranch.

Mabiling kong in-off ang phone ko at kaagad na ipinag patuloy ang ginagawa ko. Tutal ay umabsent ako ay mag lilinis nalang ako ng bahay hanggang sa mapagod ako at matulog nalang.

Alas dos na nang hapon akong natapos sa pag lilinis, halos lahat ng parte sa loob maging sa labas ng bahay ay nilinisan ko na.

Kakaiba akong mag tampo dahil nililinisan ko ang buong bahay, sana ay mag tampo nalang ako palagi.

Agad akong pumunta sa kwarto ko dahil nakaramdam na ako ng pagod. Nag palit lang ako ng t-shirt at agad na humiga sa kama..

Nakatingin lang ako sa kisame, habang iniisip ang sitwasyon naming dalawa ni yuan. Kung kailan na meet ko na ang pamilya niya ay Saka naman naging hectic ang schedule niya.

Mas mabuti na din iyon, kasi natutulog lang din naman siya pag kasama niya ako. Nakikita kong pagod na pagod na ito pero niyayaya parin akong mag date. May mga panahon na lutang siyabg kausap, yong parang ang layo-layo ng lipad ng isip niya.

Kaagad kong inalis ang mga bagay na iyon sa utak ko. Mas pinipili ko paring intindihin siya dahil iyon ang kailangan namin sa panahOn na ito. Kailangan naming mas unawain ang isa't-isa and that will make our relationship more stronger, because we always choose to understand the situation.

Ipinikit ko ang mga mata ko ng maramdaman ko ang pag dalaw sa akin ng antok. Hanggang sa tuluyan akong makatulog.

YUAN'S POV

San ka pupunta at mukhang nag mamadali ka? " Dave ask me when he saw me panicking.

Pupuntahan ko si raleam, baka nag tampo iyon sa akin dahil hindi natuloy ang lakad namin kanina. " Sagot ko ng hindi nakatingin sa kanya.

Hindi ka man lang ba mag papahinga at kakain? " Tanong niya ulit

Nah! Doon na ako sa kanila at doon na din ako matutulog. If ever amethyst came here and ask you about my whereabouts, just tell her I'm somewhere else. Wag mo sabihin na Kay raleam ako pupunta. " Bilin ko sa kanya.

Aalis na sana ako ng bigla itong nag taming ulit.

Lagi ka nalang bang mag tatago yuan? Bakit hindi mo nalang siya diretsyong tanggihan? " Maging saad nito sa akin.

Hinarap ko siya gamit ang pagod na pagod kong tingin.

You know her dave, she doesn't take no as an answer. Just don't tell her about leam I'm fine with that. " Sagot ko dito at tuluyang lumabas ng bahay.

Agad kong ini-start ang motor ko at pina harurut iyon para agad akong makarating Kay leam. Ilang oras na byahe pa ang gagawin ko para makarating ng Gensan.

I'm studying and also lives in Davao, sa t'wing bibisitahin ko siya ay ba-byahe pa ako ng ilang oras katulad na lamang ngayon.

Walang salitang pagod pagdating sa kanya. I can move heaven and earth just to be with her.

Mas lalo ko pang binilisan ang pag papatakbo ng motorsiklo ko ng mapansin kong mas lalong dumilim ang mga ulap, senyales na anong oras ay babagsak ang malakas na ulan.

Few hours laterrrrr

Nakarating ako ng gensan exactly 6:30 pm. Ang tatlong oras na byahe ay ginawa kong isa at kalahating oras lang sa kagustuhan kong makita siya kaagad.

Sandali akong huminto sa harap ng Isang flower shop para bumili ng bulaklak.

Pinili ko iyong red rose dahil alam kong paborito niya ang bulaklak na ito.

Thank you. " Pasasalamat ko sa Isang staff na gumawa ng bouquet na pinili ko.

Lumabas ako ng shop at muling Pina andar ang motor ko at agad na umalis.

Ilang minuto lang ay nasa tapat na ako sa bahay nila raleam. Nakita kong lumabas si Tita Maribeth sa gate kaya agad kong inilapit ang motor ko doon at bumusina ng apat na beses.

Nakita niya ako kaya agad itong tumigil sa ginagawa niya at nilapitan ako.

Bakit ngayon ka lang? " Tanong nito pagka hubad ko ng helmet ko.

May biglaang reporting po tita. " Sagot ko.

Eksaktong pagka pasok ng motor ko sa parking lot nila ay siyang pag buhos ng malakas na ulan.

Naku mabuti nalang at hindi ka naabutan ng ulan, delikado pa naman bumyahe pagka ganito ang panahon. " Saad nito sakin.

Kaagad kong kinuha ang dalawang bouquet ng bulaklak sa box na naka kabit sa likod ng motor ko at ibinigay sa kanya ng isa.

Naku salamat. Masasanay na ako sa ganito ah? " Biro nito sa'kin sabay abot ng bulaklak.

Walang problema tita, mas maganda nga iyon dahil lagi ko ho itong gagawin. " Saad ko.

Salamat ulit. Sige akyatin mo na ang girlfriend mo doon sa kwarto niya. Buong araw iyong nag linis kanina na pagod ata. " Tumatawang saad nito.

Napa kamot ako sa batok ko dahil hindi ko mapigilang ma-guilty sa sinabi ni Tita maribeth.

Sige po pupuntahan ko na siya. " Saad ko at nag lakad papunta sa kwarto ng maganda kong girlfriend.

Pagkabukas ko ng pinto ay agad na bumungad sa akin ang mukha ni raleam at mahimbing itong natutulog.

Agad kong inilagay ang bulaklak sa kanyang study table at nag lakad papalapit sa kanya.

Kinuha ko ang upuan na nasa tabi lang ng kama niya at umupo ako doon habang nakaharap sa kanya.

Inangat ko ang aking kamay at marahang hinawakan ang kanyang mukha. Pati na rin ang iilang hibla ng buhok niya ay kinuha ko at inilipat sa likod ng kanyang tainga.

Napangiti ako ng makita ko ang pag kunot ng kanyang noo at ang bahagyang pag kibot-kibot ng kanyang labi.

Kahit sa pag tulog ay maldita pa rin. " Mahinang saad ko.

I'm sorry langga... I'm trying my best to see you despite my hectic schedule, pero nahihirapan talaga ako. Alam kong naiintindihan mo iyon, pero hindi ko maiwasang ma guilty. " Pabulong kong saad habang nakatingin pa rin sa kanya.

Agad akong tumayo at umikot sa kanang bahagi ng kama niya at agad na nahiga sa tabi nito.. dahan-dahan ko siyang iniharap sa'kin at ipina-unan sa kanya ang braso ko at niyakap siya ng mahigpit.

Hinalikan ko ang kanyang noo bago unti-unti ipinikit ang aking mga mata.

Doon ko lang naramdam ang totoong pahinga habang nasa tabi niya at yakap-yakap siya.

She's my kryptonite, my one and only weakness.

And she's also my home, I have my peace when I'm with her.

TO BE CONTINUE.....