5
2811 Words
IKA-LIMANG KABANATA
Summer
When you love someone, you can’t expect them to love you back. Love isn’t a give and take process. It’s kinda unfair.
“Are you sure okay ka na?” Napag-desisyonan ko na kasing magpa-discharge dito sa ospital dahil sobrang nakakabagot na. Ayoko pa naman nang nakahilata lang. Kasalukuyan kaming nagaayos ng gamit ko.
Sa ilang araw kong pag-i-stay dito ay hindi ako nawalan ng pag-asa na baka umuwi ng maaga si Keiran at dalawin ako rito. I’m still his wife. Hindi ba dapat lang na bisitahin niya ang asawa niya? But, knowing him, he might be feeling guilty about what happened, mas uunahin pa rin niya ang pride niya.
Being strong in this situation is the only option I have.
Tumagilid ako para makaharap siya.
“Oo naman!” ngiting sagot ko.
Hindi ko na pinauwi sina Mommy dahil abala lang ako ‘pag nagkataon. I can handle myself.
“Pero dalawang araw pa lang nakakapagpahinga ng ayos! Hindi ka pa magaling! Mahina pa ang katawan mo. Dapat ay dito ka lang muna at magpahinga hanggang sa i-discharge ka ng Doktor!” histerikal na pahayag niya at binalingan ang bag para isara ang zipper nito.
Pumunta ako sa likod niya at niyakap siya.
“‘Wag ka ng mag-alala. Okay lang talaga ako! Saka, nababagot na ako rito. Wala akong ginagawa!” paglalambing ko.
Tinanggal niya ang kamay kong nakayakap sa kaniya at tumingin sa akin. Frustration was all over her face.
“Mas maganda nga iyon! Nakakapagpahinga ka!” halos pasigaw na ang boses niya.
Huminga ako ng malalim at saka ngumiti. An assurance smile.
“Okay lang talaga ako, promise!”
Tumitig muna siya sa'kin ng ilang minuto bago bumuntong-hininga.
“Fine! But don’t do things that is hard. It may affect you easily. Kagagaling mo lang sa sakit!” paalala niya. Mom is that you?
“Opo, Mommy!” nakangisi kong pag sang-ayon sa kaniya. Nakangiti siyang umiiling-iling bago nagyaya.
“Let’s go! Dahil honestly, nasusuka at nahihilo na ako sa amoy ng Ospital!” reklamo niya.
“Can’t argue with that, Bestfriend!”
Sabay kaming tumawa. This time, totoong tawa na. I feel blessed and thankful that I have her.
Habang nasa byahe kami pauwi ng bahay, ay sabay na kumulo ang tyan namin.
“I guess we should stop in the near eatery here. Kahit fast food lang.” nakangiti niyang suhestiyon habang tutok na tutok sa pagda-drive.
“I guess so! Baka mamaya makabalik tayo ng Ospital nang `di oras.” biro ko.
Nang may nakita kaming fast food chain ay nag-park agad siya at sabay na kaming bumaba sa sasakyan.
Nang makapasok na kami sa loob ng Jollibee ay naghanap na kaagad kami ng pwesto, mabuti na lamang at kakaunti pa ang tao sa loob. Siya ang nag-order ng pagkain at dahil sa tanghali na ay ang i-norder niya ay `yong chicken with rice, large frice at coke float.
Nang matapos kami sa pagkain ay umalis agad kami dahil baka abutin kami ng traffic.
Pagkarating namin sa bahay ay sumalubong sa’min ang tahimik na environment. Nasa business trip nga paka si Keiran. Napabuntong-hininga ako. Mag-isa na naman ako. Umakyat kami sa taas at nagpunta sa kwarto ko.
“Ilang araw pa bago dumating si Keiran,” malungkot na wika ko.
Nilapag niya ang bag sa kama saka siya humiga at suminghap.
“And so? Kung pwede nga lang ay hindi na siya bumalik! Para matahimik na ang buhay nating lahat!” maarte niyang saad.
Humarap ako sa kaniya, nag-cross legs ako at tumingin sa kaniya with my teary eyes.
“I miss him...so much at hindi ako matatahimik kung hindi ko siya nakikita araw-araw.” I am so much in love with him kahit na masasaktan lang ako kapag kasama ko siya.
Suminghap siya at agad na umupo.
“Gosh! When will you wake up?! He hurt you! He doesn’t and will never love you! You’re broken already. Hindi pa ba sapat ‘yon para pagbayadan ang kasalanang hindi mo naman ginawa?!” this time, sobrang frustrate na siya ngayon. It’s like she doesn’t know what to do with me anymore.
“I don’t care if he hates me. It doesn’t change the fact that I love him even if it pains me and shattered me into tiny pieces.” nakayuko kong pahayag.
“Nako, ewan ko sa’yong babae ka! Hindi ko na alam gagawin ko sa’yo.”
Napatingin kami sa isa’t isa nang may tumunog na cellphone. Tiningnan niya ang cellphone niya pero wala namang tumatawag sa kaniya, kaya hinanap pa naming ‘yong cellphone. It was my cellphone which’s ringing. Nasa ilalim ng drawer.
“Hello po, Mommy?” Pagsagot ko sa tawag. It was Keiran’s Mother.
“Hey, hija. How are you now?” bakas ang pag-aalala sa boses niya.
“Okay na naman po. Bakit po pala kayo napatawag?” tanong ko at umupo sa kama. Si Caleigh naman ay humiga na ulit.
“I just want to remind you na may gaganaping party next week. So, bilang asawa ni Keiran ay dapat nandoon ka. Ikaw ang date niya, okay? Pauwi na rin naman siya so, simulan mo na ang pagpe-prepare. Got it?”
I wonder kung alam niya ‘yong tungkol sa sitwasyon naming dalawa ni Keiran.
“Okay po, Mommy.”
“Okay. Take care.” napabuntong-hininga na lang ako nang mamatay ang tawag.
“Sino `yon?” paguusisa niya.
“Mommy ni Keiran,” mahinang sagot ko. Should I call her back and tell her that I won’t be able to attend the party? Hindi kasi iyon magugustuhan ni Keiran. Ayaw nga niya akong maging asawa, partner pa kaya sa party?
“Ano raw sabi?” tanong ni Caleigh.
“May party daw next week. For entrepreneurs. Ako raw ang partner ni Keiran kaya dapat daw nandoon ako.” Sagot ko at ibinaba ang cellphone sa kama.
Tumayo siya at hinawakan ang kamay ko kaya napakunot ang noo ko.
“Bakit?”
“Duh! Of course, aalis tayo.” maarte na wika nito. Nangunot ang noo ko. Ha?
“Saan naman tayo pupunta?” nakatingalang tanong ko sa kaniya.
“Hello? Ano pa ba? E ‘di bibili ng mga accessories at damit. After noon, magpapasalon na rin tayo para pagdating ng next week, ready’ng ready ka na. Pero hindi muna tayo magpapa-mani and pedi. Baka masira lang kaagad.” wika nito. Napatingin na lamang ako sa kaniya. Planadong planado kaagad, ha?
“Pero ‘di ba kagagaling ko lang sa sakit?” taas noo kong tanong.
Baka lang makalusot?
“Pero ‘di ba sabi mo, okay ka na?”
I just roll my eyes. Sabi ko nga ‘di ba?
Magga-gabi na nang matapos kaming mag-shopping ni Caleigh. It was fun. Kanina ko lang naranasan na maging masaya ulit. And I’m hoping na sa susunod na magiging masaya ako ay dahil sinuklian na ni Keiran ang pagmamahal ko o kung hindi naman ay tinanggap na niya na asawa na niya ako at pinagsisihan niya ang mga kalapastanganang ginawa niya sa akin. I’m just hoping. Sana mangyari `yon bago pa mahuli ang lahat.
Mature content!
Summer
Pagkatapos kong kumain ay hinugasan ko na ang pinagkainan ko at dumiretso sa kwarto. Nag-shower muna ako bago humiga sa kama. I looked at the ceiling. It was me and Keiran which was painted in the ceiling. Pinasadya ko ‘to noong umalis si Keiran para sa business trip sa England noong nakaraang buwan. Para naman kapag namimiss ko siya ay titingnan ko lang ‘yong painting at napapangiti na ako. Pero mas masaya pa rin kapag nakikita ko siya sa personal. Wala man sa akin ang atensyon niya, at least, nakikita ko siya at sa akin siya umuuwi.
I miss you Keiran. Uwi ka na, please.
» » »
Naalimpungatan ako nang medyo lumubog ang kama at may yumakap sa akin mula sa likod.
Oh my God! Hindi naman siguro r****t?!
Pinakiramdaman ko ang paligid ko at napahinga ako ng malalim nang maamoy ko ang pamilyar na pabango. Halos lumundag ang puso ko sa saya. Nandito na si Keiran! Nandito na siya!
Humarap ako sa kaniya at naamoy ko agad ang alak sa paghinga niya.
“Keiran..” nakangiting tawag ko sa asawa ko.
Namumungay at namumula ang kaniyang mga mata nang tumingin siya sa akin. Pumikit siya at hinapit ako palapit sa kaniya. Nagulat ako sa kinikilos niya pero ang mas kinagulat ko at nagpataranta ng puso ay ang sinabi niya.
“Go back to sleep, baby.”
Natigil ako. This is the first he calls me by an endearment. Huwag kang umasa dahil lasing siya! He might not know what he’s saying nor doing.
“Lasing ka, Keiran.” kinakabahan kong turan.
“Hmm,” ungol niya.
“Ihahatid na kita sa kwarto mo.” Pumunta ako sa gilid niya at iniupo siya. Pero laking gulat ko nang hilahin niya ako kaya napa-ibabaw ako sa kaniya.
“Kei–”
Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko dahil hinalikan na niya ako. Marahan. Napahawak ako sa balikat niya at tinugon ang halik niya. Palalim ng palalim ang halikan namin. Sobrang saya. Sobrang sarap!
I wish this isn’t a dream.
Pataas pababa ang direksyon ng kamay niya sa likod ko. Hanggang sa naramdaman ko na lang na wala na kaming damit. Tanging maliliit na saplot na lang ang nakasuot sa amin. Nakaramdam kaagad ako ng lamig dahil sa aircon, ngunit napalitan din kaagad ito ng init dahil sa sensasyong nararamdam ko sa oras na ito. Nakakabaliw!
Tiningnan ko siya sa mata. Tanging pagnanasa lamang ang mababasa sa mga ito. There’s no love at all.
Pero ginusto ko ‘to kaya paninindigan ko. Napaungol ako nang halikan niya ako nang mabilis at may panggi-gigil.
Lumipat ang kamay niya sa likod ko, pagkatapos ay tinanggal niya ang bra ko.
“Keiran…” I moan as he massages my breast. He’s good! So damn good!
He then kissed my neck and even put some hickeys there. I moan in so much pleasure. I love the way his hands massage my breast. I love the way he sucks my neck. Suddenly, his kisses reach my breast. He sucks my n****e. I love the way he plays his tounge in my n****e. Mababaliw na ako sa sarap!
“Oh, Keiran!” hindi ko mapigilang sigaw.
Tanging ungol lang ang tinugon niya.
He came back to my lips while his hands were exploring into my body. He caressed my thigh. He put his hand on my underwear. He made an encircled motion to it all over again. Pinisil-pisil niya pa ito habang ang mga labi ay nasa aking dibdib. I can feel my secret part being wet.
He takes away my underwear then his. I can feel my faces being red when I saw his manhood! It was big! I got scared but my body became excited. As if, my body wanted to feel him.
Tumaas ang tingin ko sa kaniya at nakita ko siyang nakangisi.
“Dont worry, baby. Kakasya ‘to sa’yo. Ilang beses na rin naman nating ginawa ito.” pilyo n’yang sabi at hinalikan ulit ako. Oo nga’t ilang beses na naming ginawa ito pero ito ang unang beses na napagtutuunan ko ng pansin ang mga gawaing ito. This is the first time that I enjoyed this.
His kisses went down and suddenly stopped when it reached its destination. My moan was guttural as he kissed my womanhood.
“Keiran!” I screamed as he enters his whole manhood on me. He kissed me as he move inside me..
“Summer…” he calls me between our kisses. His voice became husky and I find that so d*mn sexy. Sh*t!
His move became faster and faster. Sinabayan ko ang kaniyang bilis at pag-indayog sa taas ko. We’re moving altogether until we reach our summit.
» » »
Kinabukasan ay nagising ako nang may naramdaman akong parang may mabigat na bagay na nakadagan sa’kin. Napangiti ako nang makita ko ang lalaking pinakamamahal ko na nakayakap sa’kin. Nakasubsob ang mukha niya sa leeg ko at ang kaniyang kamay ay nasa dibdib ko. Nakadantay pa ang kaniyang paa sa aking hita.
“Keiran,” panggigising ko sa kaniya.
“Hmm…” ungol niya. It was so d*mn sexy. Oh my God! Para akong teenager na kinikilig.
“Keiran…” Hindi ko mapigilan ang mapaungol nang himasin niya ang dibdib ko.
“You’re turning me on again, baby.” ramdam ko ang ngisi niya habang sinasabi iyon.
“Hala! Hindi a!” Depensa ko at hinampas ang braso niya.
Humagikhik lang siya kaya napanguso ako. Tumingala siya at tiningnan ako sa mata. Ngumisi siya at hinalikan ako. Ang bango ng bunganga niya kahit bagong gising.
“Hmm…Keiran” Itinutulak ko siya palayo. Kapag hindi pa kami tumigil, hindi namin magagawa ang dapat naming gawin.
“Why, baby?” Kunot noo niyang tanong habang nakatingin sa mga mata ko. Nag-iigting ang panga niya. Halatang nagpipigil siya. Napangiti ako at hinawakan ang mukha niya.
“Magluluto ako ng almusal. May pasok ka sa trabaho, ‘di ba?” malambing na wika ko sa kaniya.
Inis siyang umalis sa pagkakadagan sa’kin at umupo sa tabi ko. Tumingin siya sakin at ngumuso.
He’s hot and cute! I wanted to kiss him!
“Pwede bang hindi muna ako pumasok sa trabaho ngayon? Gusto pa kitang makasama eh!” maktol niya at hinawakan ang kamay ko.
Nagulat ako sa sinabi niya. He loves his work so much! Hindi siya mapakali kapag hindi niya nasisisilayan ang mga nangayayari sa kompanya. Pero lihim akong napangiti na willing siyang ipagpalit ang isang araw na hindi nakakatapak sa kompanya niya para sa’kin.
I really wish this isn’t a dream. I wish this isn’t a lie. Hindi ko kakayanin kung kasinungalingan lang ang lahat.
I quickly wash away the thought. I should be happy that finally I’m with him.
“Pero, ‘di ba? Kailangan ka ng kompanya mo?” tanong ko sa kaniya.
“No! I’m not going to work today! I want to be with you!” mariin niyang sabi at hinila ako patayo ng kama.
Natigilan ako at nanlaki ang mata ko nang makita ko ang alaga niya na nakatayo. Pakiramdam ko ay ang pula-pula na ng mukha ko ngayon. Oh my God!
Lumingon siya sakin nang maramdaman niyang natigilan ako. Bumaba ang tingin niya kung saan ako nakatingin.
“Sorry, hindi ko kasalanan na sexy ka.”
Lumingon ako sa kaniya at nakita kong nakangisi siya at naka-kagat sa labi niya. Napatingin ako sa sarili ko at laking gulat ko nang wala rin pala akong saplot. Agad kong kinuha ang kumot at itinakip sa katawan ko.
“Lumabas ka nga muna!” inis na sigaw ko sa kaniya. Hindi ko alam kung saan ako nakakuha ng lakas ng loob para sigawan siya ng ganoon. This is the first time.
Humalakhak siya at dinampot ang boxer niya. Napatalikod ako nang bigla siyang humarap sakin. Narinig kong binuksan niya ang pinto pero bago siya lumabas ay may sinabi siya na ikinapula lalo ng mukha ko.
“H’wag kang umasta riyan na hindi ko nakita ko `yan kagabi.”
Humarap ako sa kaniya at napanguso ako nang makita siyang nakangisi at kinindatan muna niya ako bago siya umalis.
“Argh!” maktol ko. Rinig ko pa ang halaklak niya sa labas. Hindi ko mapigilang ngumiti dahil sa nangyayari sa’ming dalawa. Posible kayang nagugustuhan na niya ako? Sana, oo.
Bumaba na ako pagkatapos kong magbihis. Baka naiinip na iyon. Pero natigilan ako nang may naamoy akong mabango…galing sa kusina. Imposible namang siya ‘yon! Pero kami lang naman ang tao dito sa bahay kasi wala si Manong, on-leave pa raw.
Napatakbo ako papunta sa kusina at naabutan ko siya roong nagluluto. Sobrang laki na ng ngiti ko ngayon dahil sa ikinikilos niya. Tumikhim ako dahilan para tumingin siya sa gawi ko.
“Oh? Nakapag-bihis ka na pala. Upo ka muna r’yan. Malapit ng matapos ‘tong niluluto ko.” sabi niya at binalingan ulit ang kalan.
Umupo ako sa upuan sa counter at saka humalumbaba. I watched him as he cookes our breakfast. He’s even wearing a pink apron. Oh God! He’s cute in my apron!
Nang matapos na siya sa pagluluto ay pinaghain na niya kaming dalawa ng pagkain. Bacon, egg, hotdog, rice at ang paborito niyang pancake ang niluto niya. He really is good at cooking. Kung sabagay, graduate siya ng Culinary Arts.
“So, anong gagawin natin?” tanong ko sa kaniya. Nakakabagot kung dito lang kami sa bahay na dalawa.
“Hmm…Mall tayo?” suhestiyon niya.
“You mean…date?” nagaalangang tanong ko sa kaniya. Hindi ba’t iyon ang ginagawa ng couples sa mall? Or maybe I’m wrong?
Natigilan siya pagkain kaya napatingin ako sa kaniya. Nakayuko siya at nakatingin sa pagkain. Hindi ko alam kung anong reaksiyon niya. Magsasalita na sana ako pero nakita ko siyang ngumiti.
“Date? Sarap pakinggan! Sige, date tayo.” nakangiti niyang sabi at nagpatuloy sa pagkain.
Pagkatapos kong kumain ay umakyat na ako sa kwarto ko dahil nagprisinta siyang maghugas ng pinggan.
Pagkatapos kong mag-ayos ay naabutan ko siyang nanunuod ng T.V. Nang mapalingon siya sa gawi ko ay pinatay na niya ang T.V at naglakad palapit sa akin.
Nakabihis na siya ng pang-alis. Simpleng t-shirt lang at faded pants ang suot niya pero ang gwapo pa rin niyang tingnan. Ang akin naman ay floral dress na tinuwangan ko ng blue’ng doll shoes. Naglagay lang ako ng light make-up para hindi nakakahiya.
Pinadaususan niya ng tingin ang katawan ko at ngumisi.
“You’re really beautiful inside…and out,” nakangisi niyang sabi.
Yumuko ako dahil pakiramdam ko’y nag-init ang pisngi ko. Nagulat ako nang hilain niya ako palabas ng bahay at pinasakay sa kotse niya.
Habang nasa byahe kami ay tinanong ko siya ng tanong na kanina ko pang tinatanong siya sarili ko.
“Bakit mo ginagawa `to? Bakit nag-iba bigla ang pakikitungo mo sa’kin?” tumingin siya sa’kin saglit saka hinawakan ang kamay ko at pinisil iyon.
“Because I want to. I want to make it up to you.” Halos sumabog ang dibdib ko dahil sa kaba.
“Ginagawa mo rin ba ‘to sa mga babae mo?” nagaalinlangan kong tanong.
Napatingin ako sa kaniya nang wala akong nakuhang sagot sa kaniya. Mahigpit ang hawak niya sa manibela. Mukhang hindi niya nagustuhan ang tanong ko.
“I’m sorry. You don’t–”
“No.” Natigilan ako sa sinagot niya. Hindi pa man ako nakaka-recover sa sinabi niya ay dinagdagan agad niya na lalong nagpabilis ng t***k ng puso ko.
“Sa’yo ko pa lang ginawa ‘to…ulit,” aniya at pinaharurot ang sasakyan.
~
- Writer
