Tumayo ako at pinalis ko ang luha sa mga mata ko ngumiti ako sa kanila.
"Ysha, Hale, payakap naman ako please… miss na miss ko na kayo," pilit ko pang pinapasigla ang boses ko. Pero mas lalo pa silang sumiksik sa tagiliran ni Trevor. Dito mas lalo akong naiyak tumayo ako at humakbang palapit sa kanila.
"Helena, baka nagulat lang sila sa pagdating mo. Bigyan mo muna sila ng ilang araw para masanay," wika pa ni Trevor. Ayaw ko man sundin ang nais n'ya pero nakikita ko sa mga mata nila ang takot.
Ang sakit-sakit ng nangyayari ngayon sa akin. Kahit sarili kong kapatid ayaw na sa akin. Tumango ako sa kanya at nagsimula nang humakbang palabas habang umiiyak. Pakiramdam ko kay bigat ng bawat hakbang ko. Katulad ng araw na iwan ko silang lahat. Paglabas ko ng pinto ng biglang sumigaw si Ysha
