Chapter 6
1743 Words
Chapter 6
ALEXA
Napatingin ako sa relos ko. Wala pa kasi si Sir Alfonso.
Nandito na ako sa loob ng office niya. May sariling room ako sa loob ng office ni Sir Alfonso na nagustuhan ko naman kasi makakapagtrabaho ako ng maluwag at hindi naiilang. Doon kasi sa dati kong trabaho magkadikit ang lamesa namin ng boss ko. Meron siyang room pero mas prefer niyang nasa tabi ako. Sa una akala ko ok lang yon pala ay para manyakin ako. Kunwari may nahulog siyang gamit sa ilalim ng mesa 'yon pala ay para tingnan at pagnasaan lang ang legs ko.
Napailing ako. Ayoko ng pagusapan ang dati kong amo. I wanted to start new here in Alfonso Corp. Though may pagka antipatiko si Sir Alfonso. Mas mainam na siguro iyon kaysa sa mabait pero may maitim naman palang binabalak sa akin.
Napatayo ako nang marinig ko ang pagclick ng doorknob. Agad akong humakbang para lumapit sa pinto.
Iniluwa doon si Sir Alfonso kasama ang babaeng humatid sa akin kahapon dito sa office ni Sir.
Macy Volante, that's her name based on her ID that she wore.
"Thank you," aniya kay Ms. Volante saka bahagyang ngumiti.
"You're welcome Sir. Have a nice day." nakangiting sabi naman ni Ms. Volante with a sparkling eyes. Kitang-kita ko sa aura ng babae na nasiyahan ito sa tinuran ni Sir Alfonso.
Ngunit nang tumingin si Ms. Volante sa akin ay agad din na nawala ang ngiti niya. Lalo pa when she handed me the ataché case ni Sir Alfonso. Nakasimangot siya habang binibigay niya sa akin ang ataché case.
What's wrong with this woman?!
I just bite my lip to stop voicing out what's in my mind. Hindi ko na lang inintindi ang kilos ng babae at kinuha na lamang ang itim na ataché case na paniguradong mamahalin na laptop ang laman.
Naglakad na paalis si Ms. Volante.
I touched the doorknob to close the door pero nagulat ako nang hawakan ni Sir Alfonso ang kamay ko.
Ang lamig ng kamay niya. Awtomatikong napatingin ako sa kanya.
He looked at me straight. Kung gaano kaningning ang mga mata niya kaninang nakatingin si Ms. Volante. Kabaliktaran naman iyon sa akin.
Napakaseryoso ng mga mata niya. Sa halos ilang segundo kong pagkakatitig sa mga mata niya ay para akong nilalamon ng kung anong pangyayari sa isip ko. I couldn't help but to close my eyes kasi parang isang magnet ang mga mata niya na kapag hindi ko kinontrol ang mga mata ko ay paniguradong malulunod ako sa mga titig ni Mr. Alfonso.
"Ako na ang magsasara. Just place my bag on my table." he said.
Kaagad kong inalis ang kamay ko sa doorknob mula sa pagkakapatong ng kamay niya.
Tumango na lang ako at dali-daling pumunta sa lamesa niya para ipatong doon ang ataché case niya.
Hindi ko alam kung bakit bigla akong kinabahan. As if naman first time kong magtrabaho sa ganoon. Dalawang buwan lang naman akong nabakante para kabahan sa unang araw ng trabaho ko.
Nang malagay ko na ang gamit ni Sir Alfonso sa lamesa ay nilingon ko siya. Sinundan ko siya ng tingin papunta sa may gawing lamesa niya.
Nakita ko pang niluwagan niya ang necktie niya at pumunta sa may coffee corner.
Nakatayo lamang ako sa may gilid at sinusundan ng tingin ang bawat kilos niya.
Napatayo ako nang maayos ng maayos nang nilingon niya ako.
"Ms. Montalban. Pwede mo ba akong timplahan ng kape?" he requested.
"Yes Sir. R-Right away Sir!" agad ay sagot ko.
TROY
Medyo nagulat ako nang dumikit sa akin si Alexa. Bahagyang nagkiskisan ang mga braso namin since kinukuha niya 'yong kape na nasa gawing kanan ko.
"Ako na po Sir. Just sit on your chair and relax! Ipagtitimpla kita ng masarap na kape." nakangiting wika nya sa akin.
Tumango lang ako pero sa loob ko parang gusto kong matunaw sa kakaibang karisma na dala ng ngiti niya.
Humilig sa kabinet si Alexa para padaanin ako. But I think she made a wrong move kasi napatigilid parin ako para magkasya kami.
"Ah-Ahm... sorry sir." she said when she realized na hindi parin maluwag ang daan even if binigyan niya ako ng way.
Aalis na sana siya para padaanin ako pero hinawakan ko ang braso niya
"No, just stay here..."
"Sir?"
Wala akong sinabi. Itinuloy ko ang paghakbang ko habang nakatigilid pero paharap sa kanya.
Nang magpantay kami ay napatingin ako sa kanya. I cursed in my mind, not because of this narrowed corner na nagpasikip sa amin but because how I felt her rounded breast on my hard chest.
These breast have became fully grow in beautiful shape after 8 years.
Namiss ko 'to.
Tumingala siya. That made our eyes met.
Butterflies started to flew in my stomach. Hindi ko magawang alisin kaagad ang mga mata ko mula sa pagtitig sa kanya. Naitigil ko rin pati ang paghinga ko ng mga oras na iyon.
Napalunok ako. That made her eyes move to my adam's apple. And then slowly go back to my eyes. Siguro nararamdaman niya na rin ang intensity na nagbi-build sa paligid namin.
"S-Sir..." she said. Pero hindi ako kumilos para umalis.
Bagkos ay mas lalo akong dumiin sa kanya to totally feel her soft breast.
The fiery pleasure started to lit up but a call from a telephone suddenly broke the moment.
Siya sana ang aalis para sagutin ang telepone but I stopped her arms.
"I'll take the call, gawan mo na lang ako ng kape."
Tensyonadong napatango siya.
The moment na nakalabas ako sa corner na iyon parang gusto kong sabunutan ang sarili ko.
Baka kasi may nahalata sa akin si Alexa after ng ginawa ko sa kanya. Baka isipin niya na sinasadya ko talagang magtama ang mga dibdib namin. Which I totally did. And hindi ko pinagsisihan 'yon.
But... what will be the impact of what I did to Alexa?
Napailing ako at napaupo sa upuan.
Dapat may gawin akong paraan para makalimutan niyang iba ang nangyari kanina.
ALEXA
Kinalma ko ang sarili ko kahit hindi ko maikakaila na parang pinagpapawisan ako sa sobrang kaba.
Shit! Bakit kailangan kong kabahan ng ganito?
Eh ikaw ba naman ma-stock sa isang corner at maramdaman ang katawan ng boss mo! My iritated mind said.
Napailing ako. Hinila ko ang laylayan ng damit ko para maayos iyon bago ako lumabas ng coffee corner at dinala kay Sir Alfonso ang tray na may kape.
May sinusulat siya sa kanyang malaking notebook. Kalmadong-kalmado ang dating na para bang walang nangyari.
Well, ako lang naman ata ang nagisip ng iba sa nangyari.
Napailing ako. Agad kong inalis sa isip ko ang nangyari. Kailangan 'yon. Hindi ko kailangan mailang. Kasi kailangan ko ang trabaho na ito.
"Sir. Your coffee."
"Just place there." sabi niya habang nanatili paring nakayuko at nagsusulat.
Ok lang 'to. Hindi ko naman kailangan magexpect ng closeness sa aming dalawa ni Sir Alfonso. Kahit pa sabihin na halos kasing-edad ko lang siya. Hindi ako si Ms. Volante at hindi ko kailangan i-level ang sarili ko sa matagal ng nagtatrabaho sa kumpanyang ito para makaclose ko ang boss.
Gaya nga ng sinabi ko ok na ang masungit.
"Pwede ka ng umupo sa lamesa mo. Tatawagin na lang kita kung may kailangan ako." he said.
"Sige po."
Humakbang ako para pumasok sa maliit na room na salamin lang ang wall. Siguro sinadya talangang transparent ang wall niyon para makita agad ako ni Sir Alfonso at matawag ako kahit gumagamit ng beeper.
"Pwee!"
Napalingon ako kay Sir Alfonso. Nagkalat ang kape sa sahig at habang pinupunasan niya ang bibig niya. Halos hindi maipinta ang mukha niya.
Humakbang ako palapit sa kanya. Bago pa ako magtanong kung anong nangyari sa kanya ay nagsalita siya.
"Anong kape ang ginagawa mo?!"
Hindi ako nagdalawang isip na kunin ang tasa at tikman ang kape.
Napangiwi ako. "Ang pait!"
"Wala bang asukal doon?!" he quickly go to the coffee corner at tiningnan ang lagayan ng asukal saka bumalik sa akin na dala iyon.
"Hindi mo ba nakita ito?! O sadyang bulag ka lang?!" sabi niya at halos ipagduldulan ang lagayan ng asukal sa mukha ko.
Nabigla ako sa sinabi niya pero napailing na lang ako.
"I-I'm sorry sir. G-Gagawa na lang po ako ng bago."
"Never mind. Ako na lang gagawa ng kape ko. Go to your table and do your task."
"P-Pero...
"Just go!" madiin niyang sabi.
I bite my lip para itago ang namumuong luha sa mga mata ko. Napayuko at pumunta sa lamesa ko.
I breath in and out. Ano ba naman 'to! This is my first day pero palpak agad ang ginawa ko.
Naging busy ang araw ni Sir Alfonso. Ilang meetings ang dinaluhan niya na kasama ako. Hindi ako nagkaroon ng pagkakataon na humingi ulit ng sorry sa kanya.
Sus! Magso-sorry ka pa. Eh nagalit na nga siya 'di ba?
"Sir, ito na po ang papel na nasa red folder." sabi ko saka inilagay ang papel sa kanya.
He was about to sign the paper pero napatigil siya.
"Ms. Montalban. This is not the paper I'm talking about!" sabi niya.
"P-Pero nasa red folder po iyan."
"Are you sure?! Kapag hindi ang nasa red folder ano ang gusto mong gawin ko sayo?!"
Agad naman siyang pumasok sa office ko at binuksan ang drawer. Muli na naman akong kinabahan.
Kinuha niya ang isa pang red folder na nandoon.
"This! nakita mo ba ito o hindi?!"
"N-Nakita po."
"Then bakit ibang papel ang ibinigay mo sa akin?!" he said with a loud voice. Almost shouting me.
"Hindi naman po kasi yan red folder. That's maroon."
"I don't care! You're messing your first day! How about on the second day, or third?! Are you sure that you have an experience of working in an office?"
Napakunot-noo ako. "Y-Yes sir?"
"Well, ako hindi ko sure."
Nilagpasan niya ako para bumalik sa lamesa niya.
Napakuyom ako ng kamay ko. This isn't fair anymore!
"Excuse me lang sir ah? If you just tell me the name of that paper eh siguro tama ang maibibigay ko sayo. Ginagawa mo naman akong walang pinagaralan."
"Judging you by not getting the right color siguro ganoon ka na nga."
Napanganga ako sa sinabi niya. Tinalikuran niya agad ako at umupo.
Nagpupuyos sa galit na napapikit na lang ako. Kinagat ko ang labi ko para pigilan ang sarili na magsalita pa.
Napaupo ako sa upuan pinilit na kinalma ang sarili.
This is just your first day Alexa. Okay lang yan, masasanay ka rin.
********
- Writer
