Unbearable Desire BxB

UNBEARABLE EIGHTEEN

"GOOD MORNING, Sir! This is all the papers you need to sign for today," bungad ni Perry kay Adalius ng makapasok siya sa silid nito.

Hindi naman ito kumibo. Nanatili lamang itong nakapalumbaba sa magkasiklop nitong mga kamay na nasa ibabaw ng mesa nito.

"Sir?" agaw atensiyon niya rito.

"Tell me what you really want me to do for you to stay in my condo for good?" Napanganga siya.

Isang linggo na kasi simula nang tumutuloy siya sa condo nito pero hanggang ngayon ay pinipilit pa rin siya nitong huwag ng humanap ng apartment na malilipatan. Hindi sana siya aabot ng isang linggo sa puder nito kung hindi lang niya ito pinagbigyan ng isang linggo. Noong isang araw kasi kung saan day off niya ay magdamag siyang naghanap ng malilipatang apartment na malapit lang sa REI pero wala pa siyang nahahanap. May mga natipuhan siya kaya lang mahal naman ang mga upa. May mga murang paupahan naman kaya lang hindi naman kaaya-aya ang lugar lalo na ang mga tao sa katabing kwarto kung saan may bakante.

Ayaw naman niya ipaalam pa iyon sa kaniyang tiyuhin at ina dahil ayaw niyang mag-alala ang mga ito. Mapili din kasi siya. Ayaw niya naman ng bed space dahil nasa labas ang palikuran kung saan lahat ng tenants ay gumagamit. Ayaw kasi niyang gumising ng masyadong maaga para lang makipag-unahan sa banyo. At mahirap ng magkaroon ng roomate. Laking panghihinayang talaga niya sa dati niyang apartment na kung hindi lang sana nagkulang sa siguridad ay mananatili siya roon. Na-trauma na siya kaya hindi ninyo siya masisisi kung bakit mapili siya.

Ayaw din naman niyang maghanap sa ibang baryo na malayo na sa REI dahil mahal din ang pamasahe sa taxi at bus. Hindi rin naman kasi niya maharap maghanap after duty niya dahil pagod siya sa trabaho at ayaw naman niyang mambulabog pa sa gabi dahil oras na iyon ng pahinga ng mga tao.

"W-we're not even in a relationship, Sir to live in one roof," turan niya.

Pangit naman kasi talaga tignan lalo na't boss niya ito.

"Then be my boyfriend!" mabilis at walang pagdadalawang-isip na sabi nito dahilan para mapanganga siya.

"S-sir, are you out of your mine?" napapantastikuhang tanong niya nang makabawi siya mula sa pagkagulat.

Mabuti na lang at inutusan muna nito si Walter dahil nakakahiya kung maririnig nito ang mga pinag-uusapan nila.

"If that's the only way to keep you safe, why not?" Napalunok siya.

"Pero bakit ako? Bakit ako ang gusto mong maging nobyo? Hindi ba dapat sa babae mo iyan sinasabi?" Ayaw niyang umasa na pareho sila ng nararamdaman. Mas mabuti ng malaman na niya ngayon pa lang kung sekretarya lang ba talaga ang tingin nito sa kaniya o higit pa roon.

"Because I don't want to lose another trustworthy secretary. If Secretary Beck had no health complications, I would not have signed his resignation, " he said frankly, without blinking.

May kung anong kumirot sa puso niya sa naging sagot nito. Mabuti na rin ang malinaw kaysa sa umasa siya sa wala dahil sa loob ng isang linggo na pananatili niya sa condo nito ay mas nakilala niya ito. Malayong-malayo ito sa Adalius na kilala bilang seryoso at istrikto pagdating sa trabaho dahilan para mapangalanan niya kaagad ang nararandaman niya para dito.

Pero kailangan niyang umiwas para hindi na lumalim pa ang nararamdaman niya.

"What now, young man? I'm waiting!" naiinip na sabi nito.

Pinameywangan niya ito. "Ayan, idinadaan mo na naman sa pagiging bossy ang pagkukumbinse sa akin."

"Why? What's the problem with that?" inosenteng tanong nito.

"Ang pangit lang naman kasing tignan na nakatira tayo sa iisang bubong ng wala naman tayong relasyon bukod sa pagiging boss kita at sekretarya mo ako."

Tumayo ito mula sa pagkakaupo sa swivel chair. "I don't care! If you want me to court you then I will court you!"

"Are you crazy? Manliligaw ka para lang tumira ako sa 'yo?"

"Ikaw na nagsabi, hindi ba? Na wala naman tayong relasyon para tumira tayo sa iisang bahay kaya liligawan kita para hindi ka na magdalawang isip."

"Paano kung hindi kita sagutin? So wala ka ring choice. Aalis pa rin ako."

He looked at him angrily. "And where do you plan to find a place to move in? In the other village? Your fare will only be added to your expenses. If you live in my condo, you won't have any problems with your transportation because you can come with me since we've been working in one company."

Namutla siya sa ibinigay nitong tingin sa kaniya. Mukhang nagalit niya ang kaniyang red eagle boss.

Pero may punto ito. At magiging hassle pa ang pagcocommute niya lalo na't weekdays. Baka maging dahilan pa ng pagkakaroon niya ng hindi magandang records kung sakali mang malate siya.

"I don't want to increase my debt to you, Sir. I also don't want you to think that I am abusing your kindness," he added.

"Who told you that you owe me? Whatever I gave you, you deserved it because you work for it!"

"But—"

"If you really insist, then fine! I will not make your living in my condo free. You can pay me half of what you paid to your old apartment so that you will not be indebted to me. I hope this time, you won't reject the CEO of REI?"

He sighed. "O-okay. As if I have a choice." Napangiti na lang din ito sa naging desisyon niya.

Pero hindi naman siguro porque pumayag siya, e, magnobyo na sila hindi ba? Sinabi lang nito iyon para mapapayag sa gusto nito, 'di ba? Tama iyon nga lang iyon dahil iba naman na ang naging kondisyon nito. Babayaran niya ang pagtira niya roon. Iyon lang iyon at wala ng iba. Mahirap nang umasa sa wala.

"Good! Then we're going to get all your stuff later to your old apartment after our duty." Tumango na lang siya saka nagpasyang bumalik na sa kaniyang trabaho.

Magaling talaga ito pagdating sa pakikipagdiskusyon. Kahit kailan ay hindi niya magawang manalo. Hindi na nakakapagtaka kung bakit successful businessman ito.

Hindi rin nagtagal nang magpasiya na siyang bumalik sa kaniyang lamesa ng may ngiti sa kaniyang mga labi lalo na ng makita niya kung paano lumuwang ang mukha ng kaniyang boss sa pagpayag niya sa kagustuhan nito. Rerendahan na lang niya ang puso niya araw-araw na huwag ng lumalim pa ang nararamdaman niya para rito.

"ARE ALL your belongings already there?" bungad na tanong nito nang makabalik na siya ng sasakyan.

Hindi niya kasi ankuha lahat ng ganit niya noon kaya naman ngayon lang nila iyon hahakutin.

"Yup! It's all here!"

"Good!"

Napangiti siya. Wala sa hinagap niya na makakasama niya ito sa iisang bubong.

Matapos ang sampung minuto ay nakarating na sila sa condo nito na ipinagtaka ni Perry.

"Shouldn't we have dinner first?" takang tanong niya. Palagi kasi silang sa labas kumakain ng hapunan kaya nagtaka siyang nasa parking lot na sila ng condo nito.

"Hindi ko pa ba nasabi sa 'yo na hindi lang breakfast ang kaya kong lutuin? Marunong din naman akong magluto ng mga pang-lunch at dinner," anito saka tuluyang pumasok ng elevator.

Nasabik naman siya sa kaniyang narinig sa kaalamang ipagluluto siya nito ng masarap ng ulam ngayong gabi kaya naman mabilis na niyang hinatak ang maleta niya saka dali-daling sumunod kay Adalius.

Noong unang gabing nakitulog siya sa condo nito ay hindi niya inaasahan na paggising niya ay nakapagluto na pala ito ng almusal nila. Buong akala niya mga fried food lang ang kaya nitong lutuin pero hindi pala. Kaya noong mga sumunod na umagahan ay maaga na siyang gumigising para ipaghanda rin ito ng almusal. Nakakahiya naman kasi kung magiging palamunin lang siya nito.

"Wow! Is that chicken adobo?" manghang tanong niya ng maamoy niya ang pamilyar na aroma ng ulam. Paborito niya kasi iyon na matagal na rin niyang hindi natitikman mula nang mapunta siya ng Germany.

"Yup! Because chicken adobo is one of my favorite dishes too. And that food serves as your reward for tonight," anito habang nagsasandok na ng kanin sa plato nito.

"Reward?"

"Yes! For moving in." He smiled.

"So, how's the food?"

"It's good! Actually, I'm craving for Filipino foods nowadays. And your adobo tastes like my Mom's adobo. Itinuro ba sa iyo ng Mom mo ang putahe na iyan?" tanong niya matapos niyang tikman ang sabaw saka nito inabot sa kaniya ang rice bowl.

Bahagya itong natigilan sa sinabi niya ng hindi niya alam kung bakit pero nag-iba din ito ng ekspresyon pagkatapos. "Oo! Paborito din kasi iyan ni Dad kaya naman pinag-aralan ko para kapag nahuhuli si Mom ng uwi galing work noon ay ako amg nagluluto."

"Nasaan na ba ang Mom mo? Hindi ka ba noya binibisita dito?"

"My mom died when she gave birth to me."

"Oh, I'm sorry to hear that.

Tumango naman ito saka hindi na nagtanong pa at tumuloy na lang sa pagkain. Iiwasan na niyang magsalita ng tagalog dito kapag naiinis na siya sa pagiging bossy nito.

Sandaling pinagmasdan ni Perry si Adalius. Hindi niya akalain na mayroon na naman siyang bagong nadiskobre tungkol dito.

"Hey! Are you full? Or you really don't like the taste of my adobo?" baling ni Adalius sa kaniya nang mahuli siya nitong nakatulala lang sa kaniya.

Mabilis naman siyang umiling at muling nagpatuloy sa pagkain.

"LET ME do the dishes," pagtataboy ni Perry kay Adalius nang kanina pa ito nangungulit na tulungan siya sa paghuhugas ng mga pinagkainan nila. Nakakahiya naman kasi kung ito pa ang paghuhugasin niya, e, ito na nga ang nagluto ng hapunan nila.

"No! I insists!" giit nito.

"Ikaw na ang nagluto kaya ako naman ang maghuhugas.

"Ako na!"

"You're the boss, right? Kaya ako na—Sir!" angil niya nag wisikan siya nito ng tubig galing sa gripo.

Tinignan niya ito ng masama.

"What?" painosenteng sabi nito na animoy walang ginawa.

"Perry!" sigaw naman nito nang bawian niya ito pero hindi tubig ang iwinisik niya rito kundi ang diswashing liquid na inihalo niya sa kaunting tubig kaya ang naging ending ay naghabulan sila sa loob ng kusina habang nagwiwisikan ng tubig at bula.

Hanggang sa hindi inaasahang nadulas si Perry dahil sa nagkalat na droplets sa sahig. Ngunit naging mabilis ang reflexes ni Adalius kaya naman nasalo siya nito kaagad.

"Are you okay?" nag-aalalang tanong nito sa kaniya.

Hindi naman siya kaagad nakasagot dahil ngayon na lang ulit sila naging ganoon kalapit sa isa't isa. Napalunok siya nang mapansin niyang bumaba ang tingin nito sa labi niya. Hindi tuloy niya naiwasang titigan din ang mapupula nitong labi. Nagtitigan lang sila ng ilang segundo bago siya nagpasyang sumagot dahil nangangawit na rin siya sa pwesto nila.

"Y-yeah! I'm fi—"

"Can I kiss you?" mabilis na sabi nito.

"B-but—"

Nanlaki ang kaniyang mga mata nang tuluyan nitong sakupin ang kaniyang mga labi na agad niyang tinugun.

"Hmmm. . ." ungol ni Perry nang bumaba ang halik nito sa leeg niya.

Nakagat niya ang ibabang labi nang maramdaman niyang pumasok sa loob ng damit niya ang dalawang kamay nito para tanggalin ang t-shirt niya na nakadagdag init at sensasyon sa katawan niya. Huling naramdaman niya ang bagay na iyon noong angkinin siya nito sa cruise ship.

Alam niyang hindi niya ito first time pero bakit pakiramdam niya bago sa kaniya ang lahat? Siguro dahil gising ang diwa niya. Na walang halong alak ang buong sistema niya.

"Would you mind doing this kind of stuff?" nang-aakit na bulong ni Adalius nang ipaharap siya nito sa kitchen sink.

Ipinikit niya ang kaniyang mga mata. Gusto niyang pumayag sa gusto nito dahil iyon ang sinasabi ng kaniyang katawan ngunit sumasalungat ang kaniyang isip. Kapag pumayag kasi siya sa gusto nito ay siguradong hindi na siya makakawala pa.

"Y-you mean, you want us to become f**k buddies too aside from having an employer and employee relationship?" paglilinaw niya.

"If that's what they call it, then why not? Sounds good right?" he said seductively while licking his right ear.

"Sir!" protesta niya nang ipasok naman nito ang kanang kamay sa loob ng pantalon niya.

Bahagya siyang napayuko sa kitchen sink para kumuha ng suporta. Sobrang init na ng buong katawan niya. Gusto niyang tumangi pero ayaw niyon lumabas sa bibig niya.

Ngunit nang tuluyan nitong nahawakan ang kaniyang p*********i ay wala na siyang nagawa kundi ang muling magpaubaya rito. At hindi niya akalain na ang pagpapaubaya niyang iyon ay lulubusin nito kaagad dahil hindi siya nito tinigilan hanggat hindi nila napapaligaya ang isa't isa.

"H-hindi ka pa ba napapagod?" tanong niya rito sa pagitan ng pagninig nila.

"S-sorry! It's just that, I can't get enough of you!"

"Pero may p-pasok pa tayo bukas."

"I'm the boss remember? Kaya papasok ako kahit anong gusto kong araw o oras."

"W-what about me? Ayokong maging unfair sa iba."

"Don't mind them. J-just think about me."

Natawa na lang siya sa sinabi nito at hindi na umimik pa. Wala ng narinig sa kwarto nito kundi ang kanilang mga ungol at ulos.