CHAPTER 29
“Hindi ako makikipag-usap sa 'yo!” sigaw ko nang malakas. Sinubukan kong hilahin ang aking sarili palayo sa kanya. Ngunit parang lalo lang akong dumidiin pa lalo sa kanya. Ang kanyang hawak sa aking bewang ay humihigpit pa lalo.
Bigla niyang inabot ang aking baba gamit ang kabilang kamay, dahan-dahan iyon ngunit walang pag-aalinlangan. Pinilit niya akong tumingin sa kanyang mga mata. Para niya akong kinulong sa klase nang tingin niya na nagpahinto sa lahat ng pagsisikap kong makaalis sa harapan niya.
“Did you cry?” mas lalo niyang inangat ang aking baba upang matingnan ko siya.
Sinamaan ko ito ng tingin. Sa gilid na ako tumingin, naduduling na nga ako.
“I am asking you, Amihan. Umiyak ka ba?” ulit nito. Tila nawawalan na ng pasensya sa akin.
“Ano naman sa ‘yo kung umiya
