Letters to Mr. Genius

Chapter 29

Chapter 29

Znela

Ilang oras matapos ang ilang programs, we decided to change our clothes. Pagkapasok ko sa kwarto, hinatid sa akin ni Ate Anna ang isang paperbag, she told me na iyon daw ang isuot ko pagkalabas ko ng kwarto but I told her that I want to take some rest muna dahil nakakapagod sa labas.

"If they asked you kung saan ako, pakisabi na lang ah!" tumango si Ate Anna sa akin saka sinara na lang ang pinto.

I went inside the comfort room at mabilis na naligo. Nagsuot na lang ako ng pull over shirt saka shorts, pinatuyo ng kunte ang buhok saka umupo sa kama. I decided to charge my phone at binuksan iyon, doon nagpasukan ang messages, galing kay Mommy, kay Sam at yung iba kay Theo. Nabigla pa ako ng bubuksan ko na sa ang susunod na message when Theo called me.

"Thank God, you answered!" rinig kong bungad niya sa akin mula sa kabilang linya "Ela, nasaan ka ba?"

"Theo calm down, will you?" sagot ko sa kanya "I'm somewhere na di mo alam but please don't worry, I'm good and safe." I assured him.

"Who are you with?" tanong niya agad matapos ang sinabi ko "Bakit ilang araw na kang wala?"

"Wala pa namang isang linggo mo akong hindi nakikita, kalma ka lang okay?" sagot ko saka sumandal sa headboard ng kama "Nandito lang ako para mag relax, I'm really good at kung nakita mo si Sam please tell her that I'm so sorry and I am okay too, got it?"

"But Ela-"

"SHH!" putol ko "Theo, I'm cutting the line, thanks for the concern." Sagot ko saka binaba na rin iyon.

Pumikit ako saka bumuntong hininga. Napatingin ako sa veranda ng may malakas na umihip dahilan para liparin ang laylayan ng white curtain na andun. Sinuot ko yung fluffy slippers saka naglakad papunta sa veranda, ipinatong ko ang dalawang kamay ko sa pasamano ng veranda saka tumitig sa ibaba.

Marami rami paring mga tao, kunti lang ang nababawas sa bisita kahit malalim na ang gabi, may mga inoman ng nagaganap, may sayawan parin at yung iba nag kwekwentohan na lang. Nakita ko na busy parin sa pag-aasikaso ng tao si Ate Maria, ramdam ko na malapit ang loob niya sa mga tao dito. Ang swerte niya dahil dito siya lumaki, kasama ang mga mababait na tao na tulad nila.

May kumatok sa pinto, hindi ko nilingon "Pasok!" pasigaw kong sabi habang nakatitig sa parin sa baba. Mahangin at sobrang sarap sa pakiramdam, kung pwede lang dito na lang mag-stay at hindi na umalis dito, gagawin ko eh!

"Hey!" napalingon ako at nakita ko si Terrence na nakangiti habang papalapit sa akin. Naka white shirt na lang siya at light brown shorts, pabaliktad ding niyang sinuot ang baseball cap niya. Ngumiti ako matapos makita ang kabuoan niya, he can pull off any look, kahit ata pasuotin mo ng basahan si Terrence, aangat parin ang kagwapohan niya eh.

"Nakapagbihis ka na rin pala." Bungad ko ng tuluyan na siyang makalapit sa akin. Sumandal din siya sa pasamano saka tinignan yung mga tao sa baba.

"They look so happy no?" he asked "Do you want take some stroll?"

"Saan naman?" tanong ko, hindi niya ako sinagot but instead inabot niya ang kamay ko saka ako hinila palabas ng kwarto.

Terrence brought me sa kabilang side ng mansion. Maraming nakatanim din doon.

"Wow." I murmured matapos makita ang pool nila. Sobrang lawak at sobrang ganda. Parang kumikintab din yung tubig na andun, sa gilid ng pool may mga santan na nakatanim.

"Tara?" aya ni Terrence sa akin, inalis ko ang slippers ko saka nilubog sa pool yung paa, hindi masyadong mainit or malamig, sakto lang nakakagaan sa pakiramdam.

Umupo si Terrence sa tabi ko pero bago iyon pumitas muna siya ng ilang santan. He was smiling at me, I pouted saka kumunot ang noo habang nakatingin sa kanya. Pinagdugtong-dugtong niya yung santan, nakangiti siya habang ginagawa iyon.

"Amina kamay mo!" sabi niya.

"A-Ahh?"

"Amina!" sabi niya ulit saka inabot na ang kamay ko. Nagulat ako ng isuot niya sa akin yung santan na pinagdugtong dugtong niya. Lumapad ang ngiti niya matapos makita na sakto ang haba ng pinagdugtong dugtong na santan sa wrist ko. I smiled too.

"Ang cute." Pagsasabi ko ng totoo, tinignan ko iyon ng mas malapitan habang ginagalaw ang paa na nakalublub sa tubig ng pool.

"Maganda yan kasi sinuot mo." Sagot niya sa akin. Tumingin na lang ako sa tubig at di siya sinagot. "How are you?" he asked again. Ngumiti ako pero di siya nilingon.

"I'm happy and I don't have to deny it." Pagsasabi ko ng totoo "Yung Ate mo, yung pamilya mo, yung mga tao dito, si Ate Anna, yung mga magsasaka, yung mga tao na bumabati sa akin, ang babait nilang lahat. They showed me care and respect..." tinignan ko siya "Mga bagay na pinagkait sa akin sa bahay."

"Do you like here?" he asked mabilis akong tumango "They all like you too!" dugtong pa niya.

"You're forgiven." Sabi ko napatingin siya na may pagtataka, ngumiti ako "You're forgiven sa half ng pambubully mo sa akin since gradeschool." Dugtong ko

"Half lang?" tanong niya, tumango ako.

"Half lang!"

"Grabe parang medyo lugi ako ah!" sagot niya

"Osige, nagrereklamo ka? One fourth na lang!" bawi ko agad, bigla siyang nagprotesta.

"Sabi ko nga half lang." umayos siya ng pagkakaupo saka pumikit, ginalaw rin niya ang nakalublub na paa sa pool bago nagsalita.

"I never thought that this thing will happen." He confessed. "I never thought that I will like you this much."

Terrence can effortlessly makes my heart flatters kahit sa mga simpleng salita niya lang.

"H-Hindi ko alam ang isasagot." Sagot ko matapos tila maubusan ng salita.

"You don't have to answer that, that's not a question." Sagot niya naman sa akin.

"Akala ko noon interested lang ako sa iyo kasi ang sarap mong asarin." Yumuko siya saka ngumiti "Yung pagsigaw mo sa pangalan ko sa tuwing maaasar ka, you don't know how can you make me smile by doing that. Yung makikita kong namumula ang mukha mo sa inis, yung tipong kulang na lang saktan mo ako dahil sa galit. I must admit, nag eenjoy ako sa pang-aasar ko sa iyo noon but I never imagined that those things became the reason why I fell for you."

"T-Terrence..."

"I told you before that I don't do commitments na di pang habang buhay, that's true, I wasn't lying." Patuloy niya sa pagsasalita "I know that you know me noon pa and I am aware kung ano ang tingin mo sa akin." He glanced at me.

"I know na galit ka sa akin, naiinis, naaasar pero sa tingin ko hindi ko dapat pagsisihan ang mga ginawa ko dahil siguro pag hindi ko ginawa lahat iyon, I won't look at you this way. I won't realise na ikaw ang babaeng gusto ko, na ikaw lang ang babaeng nagparamdam sa akin ng ganito."

Terrence words echoed. Siya lang ang kayang gumawa sa akin nito. My head is blank right now. I can't think straight. Wala akong maisip na mga tamang salita na dapaf isagot sa kanya.

"I know Theo likes you." Terrence said "I know kahit na itanggi mo pa."

"T-Theo is a good person." Mahina kong sabi.

"Do you like him?" he asked, hindi ako nakasagot agad, ngumiti siya pero di tulad ng ngiti niya kanina na malapad "That's a question Zee, questions need answers."

"I l-like him of course, who doesn't like Theo?" sagot ko na lang "Mabait siya, gentleman, gwapo, mayaman. I d-don't have any reason para hindi siya magustuhan."

"You know what I mean." Seryoso niyang tanong.

Huminga ako ng malalim saka napatingala "Theo is close to my heart." Pagsasabi ko ng totoo "He is kind. Sweet. Caring. I like him." nakita ko ang pagtingin ni Terrence sa malayo "I like him as a friend..." dugtong ko.

Tumingin ako sa kanya. Nakangiti na siya matapos marinig ang mga sinabi ko.

"E-Eh ako?" tanong niya saka ako tinignan ng mabuti, para siyang batang may inaantay na regalo

Bumuntong hininga ulit ako.

"People like you!" sagot ko na lang. Saka mabilis na tumayo mula doon. Pinagpag ko ang pwet ko saka tinignan siya "Tara na, inaantok na ako!" nakaawang ang bibig niya dahil sa pagkadismaya sa sagot ko. Nauna akong naglakad sa kanya at sa pagkatalikod ko, lihim ako ngumiti dahil sa ekspresyon ng mukha niya

"ZNELA NAMAN EH!" rinig kong himutok niya pero kumaway na lang ako "PERO FRIENDS LANG KAYO NI THEO?" sigaw pa niya ulit, tinaas ko ang balikat ko. "AISH!" rinig ko pa at doon na ako tahimik na natawa.

Nakangiti ako hanggang makapasok ng kwarto ko. Hindi maalis iyon hanggang sa maisara ko ang pinto at mahiga sa kama. I bit my lower lip saka inabot ang bag, doon ko kinuha ang notebook at ballpen ko. Dumapa ako saka nagsimulang magsulat. Nakangiti parin ako habang hindi alam kung paano sisimulan ang isusulat.

Kinagat ko ang dulo ng ballpen bago nakapagdesisyon kung paano susulatin.

Dear Mr. Genius,

"Aish! Parang ang pangit na!" kausap ko sa sarili ko, umiling ako saka ginuhitan sa gitna yung una kong sinulat.

Dear Terrence,

Thank you! Thank you so much for the things you showed. This place, Kibok-Kibok is too good to be true. Sobrang ganda, sobrang linis, sobrang payapa. People are awesome; they're all awesome just like you!

Salamat kasi kahit ganito ang ugali ko towards you, hindi ka sumuko. Salamat kasi kahit ilang beses kitang pinagtabuyan, tinanggihan, ininsulto, hindi ka parin lumayo. I need to tell you something, I was lying ng sinabi ko na half lang ng pambubully mo ang pinatawad ko, actually Terrence nabura na lahat yun matapos mong iparamdam sa akin na pwede rin pala akong maging una sa paningin ng iba.

Terrence, I'm sorry. I'm sorry dahil hinusgahan kita. You can't blame me, right?

You made me happy. You showed me and let me feel how to be special. You inspired me. You changed me. You moved me.

Thank you very much.

Love,

Znela

I was about to raise ng may naalala ako. Bumalik ulit ako sa pagkakadapa saka bumalik sa pagsusulat.

PS.

People like you.

People are human.

I am a human.

So therefore, yes, I like you too.