Chapter 32
Znela
"Anong gusto mong dinner?" Tanong sa akin ni Terrence. I just looked at him. Ngumiti ako saka hinaplos ang pisngi niya. He smiled saka hinawakan din ang kamay ko.
"Kakatapos lang nating mag lunch, dinner na ulit iniisip mo?" sagot ko sa kanya.
"Well, I can't believe na aabot na tayo sa punto ng buhay natin na proproblemahin natin ang dinner right after nating mag lunch." And we both laughed dahil sa sinabi niya.
Hinila niya ang upuan ko para lalong mapalapit sa kanya. He wrapped his hand around my waist saka hinalikan ang ulo ko bago nagsalita.
"Alam mo kung ano ang biggest regret ko?" He asked.
"Ano?" Mahina ko namang tanong.
"Yun ay hinayaan kong masayang ang ilang taon na dapat sana magkasama tayong dalawa ng ganito." Naramdaman ko ang sakit at hirap sa mga sali
