Ilang- araw pa lang ng makalabas kame sa hospital ayun hirap pa akong magkikilos dahil sa tahi ko. Okay lang dahil worth it lahat ng sakit na naramdaman ako pati ang paghihirap ko sa kaniya. Nawawala lahat ng iyon sa tuwing tinititigan ko siya.
She’s so fragile— kaya ingat na ingat ako sa pagkarga sa kanya. Ang liit niya pag nasa mga braso ko siya. Mula ng maka-uwi kame ay wala pa akong maayos na tulog dahil nga sa lagi siyang umiiyak sa madaling araw. Nung una ay hindi ko alam gagawin ko kasi panay siya iyak. Natataranta ako dahil hindi ko siya mapatahan sa pag-iyak niya. Mabuti nandoon ang mommy sinamahan muna ako tuwing madaling araw. Siya din ang pinagpapa-ligo sa bata dahil yung pusod niya ay sariwa pa.
Medyas, panjama at maluwang na t-shirt lang ang tanging naisusuot ko dahil sa
