Chapter 28
Eunice's POV
Dumbfounded parin ako habang naglalakad pauwi ng bahay. Umabot na ako ng gabi.
Lumilipad-lipad parin akong isip ko sa mga pangyayari kanina.
Napagdesisyonan kong huwag mo ng umuwi ng bahay. Pumunta muna ako doon sa plaza at umupo habang nagmumuk-mok parin.
Naramdaman ko na umaagos na pala ang luha ko. Pinahid ko 'to gamit lang ang mga palad. Damn. I need to stop crying ngunit hindi ko mapigalan. Para bang kusa nalang pumapatak ang mga luha ko.
Naisip kong galit dahil sinampal niya ko, galit ako dahil ayaw niyang maniwala...Ganun niya nga talaga kamahal si Era.
Gusto kong tawagan si Angela para sabihin sakanya ang nangyari at i-confort din ako. Na naisip kong huwag na alam ko naman na sesermonin nya lang ako at sasabihin na bakit ko pa kasi sinabi at bakit pa
