Chapter 43
Eunice's POV
Inaamin ko sarili ko na mabilis ang mga pangyayari. But at the same time inisip ko din na in somehow ay blessing indisguise narin ito para magkaroon ako ng dibersyon sa pagkaka-heart-broken ko. Kasi iniisip ko na kapag umalis ako ng Pilipinas makakatulong ito sa pagmo-move on ko.
Ayoko din naman kasing makita na habang sawing-sawi ako ay makikita ko pang ikakasal si Paolo sa iba. Mapait parin sa akin 'yun...
Siguro after ng ilang taon, kapag tuluyan ng naghilom ang puso ko tsaka nalang ako babalik ng Pilipinas..
Mabilis ang naging proseso ng pag-alis ko dahil na rin sa pag-agapay ni tito Jefferson. He helped me to get a passport. Ticket. And anything else na kailangan. Ni hindi nga ako namroblema e.
Sa mga araw din na pag-uusap namin napag-alaman ko na my mom
