Fragile Rock

33

" Sweetie,please open the door! we need to talk," ani Jansen habang kumakatok sa pi to ng kanilqng silid. Walang tugon buhat kay Aimie.

"Sweetie please...okey fine Just open the door because I need to tell you something," wika pa ni Jansen subalit wala pa ring tugon buhat kay Aimie, bag alala naman si Jansen kaya agad nitong kinuha ang duplicate key para mabuksan ang pinto.

Wala si Aimie sa kama kaya't lalong nag alala si Jansen.

'" Aimie nasaan ka? Sweetie! " tawag ni Jansen. Nadinig niya ang patak ng tubig buhat sa shiwer kaya nakahinga ng maluwag si Jansen,akala niya ay kung ano ng nangyari sa kanyang asawa.

Nagulat naman si aimie paglabas ng banyo at nakitang nakatayo na si Jansen sa may pinto.

"Thank God you're okey,akala ko kung napano kana, tawag kasi ako ng tawag hindi ka sumasagot." ani Jansen na ikinataas naman ng kilay ni Aimie.

"Kailangan ko pa bang magpaalam sayo bago ako maligo? pupunta ako sa closet para magbihis,pwede ba?" sarkastikong tugon ni Aimie.

" Sweetie nagworry lang naman ako..."

"Nandito lang ako sa loob ng kwarto, at buntis ako hindi baldado," putol ni Aimie sa sasabihin pa ni Jansen sabay talikod nito.

"Okey fine, bahala kana nga, ikaw na nga itong inaalala lagi ka pang galit," tugon naman ni Jansen na hindi na nakapagpigil mairita.

"Dahil sobra na, nakakasakal at nakakairita na, kung tratuhin mo ako para akong may sakit!" ani Aimie.

"Because you're sick for God's sake!" ani Jansen at sabay silang natigilan,si Aimie na nagulat sa sinabi ni Jansen at ei Jansen naman na nabigla din sa nabitawan niyang salita, panahon na nga siguro para malaman ni Aimie ang totoo niyang kalagayan upang mas maingatan at maunawaan nito kung bakit labis siyang mag alala dito.

"What did you just say? so meron ka ngang hindi sinasabi sa akin Jansen, katawan ko to,karapatan kong malaman," ani Aimie na halos hindi na maibukas ang bibig sa pagsasalita dahil sa paglabigla.

" I'm sorry, naghesitate akong sabihin sayo dahil ayokong mag alala ka at matakot kaya ginagawa ko nalang ang makakaya ko para mapangalagaan ka," ani Jansen.

"Tell me the truth please," naluluha ng tugon ni Aimie.

"Come here," ani Jansen at iginiya si Aimoe para maupo dila sa kama.

"You has this heart co dition called Takotsubo cardiomyopathy, bawal kang magkaroon ng emotional stress," ani Jansen. " It's a temporary condition,reversible at pwedeng mawala kung maiiwasan mo ang mastress," dugtong pa nito.

"It's not serious right?" ani Aimie.

"Noreally, but of course you may suffer chest pains and hardness in breathing if matitrigger sya,kaya kailangan mag ingat," tugon ni Jansen.

^Is it because of my pregnancy?" tanong ni Aimie.

"Posibleng isa yun sa dahilan, or your kind of work,kaya nga diba sabi ko magbakasyon muna taho," si Jansen.

"Sana sinabi mo agad sa akin diba? ayokong may mangyari sa baby, ayokong mawalan na naman ng anak," emosyonal na pahayag ni Aimie.

"I know, I'm sorry sweetie natakot lang ako,akala ko sapat ng alagaan at ingatan kita ng ako lang," ani Jansen sabay akap kay Aimie.

"Atin to eh,sa ating dalawa,dapat magkatulong tayo diba? " ani Aimie.

"I'm sorry, huwag ka ng magalit sweetie please, makakasama sayo," pang aalo naman ni Jansen.

"Ikaw kasi, tapos akala ko may iba kana kaya lagi kang wala sa sarili,tapos ayaw mo na sakin kasi lalaki na tuan ko tapos tataba nako," ani Aimie na para namang batang nagmamaktol.

"That's terrible,paano mo naiisip yan sweetie ko, alam mo namang kahit anong mangyari ikaw lang wala ng iba," nangingiti naman si Jansen habang hinahalikan ang buhok ni Aimie.Alam niyang hindi na nagtatampo ito at nakahinga siya ng maluwag.

"Talaga hindi mo ako ipagpapalit kqhit magmuka na akong butete?" ani Aimie.

"Of course not, ikaw lang ang pinakamaganda sa paningin ko wala ng iba," ani Jansen habang nakatitig sa mga mata ni aimie at saka niya ito siniil ng halik..

Nang malaman ni Aimie ang totoo niyang kundisyon ay nagpasya itong sundin si Jansen na pansamantala muna niyang iwan ang trabaho at magpahinga, may mga mapagkakatiwalaan naman siyang members ng firm na alam niyang de kampanilya din at hindi papabayaan ang mga hawak niyang kaso. Napagkasunduan nilang hindi na muna umalis dahil maselan pa si Aimie para magviaje ng malayo kaya sa bahay nalang muna sila, tumatanggap oa din naman sita ng ilang consultations para sa mga magagaan na kaso at si Jansen naman ay abala pa din sa patuloy na lumalagong kumpanya.

"Hello mahal anong oras ka uuwi?" ani Aimie ng sagutin ni Jansen ang kanyang tawag.

" Sweetie may isa pa akong meeting pero sandali lang yon,cguro I'll be home in less than 2hours," tugon naman ni Jansen sa kabilang linya.

"Ah,sge mahal hintayin nalang kita," matamlay na tugon ni Aimie.Napuna naman ito ni Jansen kaya napakamot nlng ito sa ulo.

" Okey I' m coming sweetie, may ipapabili ka ba?" tugon ni Jansen,lately kasi ay madalas siyang biglaaang tatawagan ni Aimie para umuwi,marahil ay naiinip ito sa bahay at dahil na din sa paglilihi.

"Gusto ko ng kiwi ice cream mahal," tugon naman ni Aimie na bagamat hindi nakikita ni Jansen ay alam niyang ngiting ngiti.

"See you sweetie, I love you!" ani Jansen.

"I love you more mahal ko!" tugon naman ni Aimie.

" Sir tumawag po yung site engineer to confirm your meeting later," anang sekretarya ni Jansen.

"Re- sched please, tomorriw mornibg na lang I need to go home," ani Jansen.

"But sir..."

"No buts, the buntis called," nakangiting tugon ni Jansen sa sekretarya niya na wala naman nagawa kundi ang mapakamot ng ulo, nasanay na din ito na buhat ng magbuntis ang asawa ng kanyang boss ay madalas itong umuwi ng alanganing oras, kesehidang nasa gitna ito ng importanteng meeting ay wala itong pakialam. Nauunawaan naman ito ng lahat, sino naman ang hindi makakaunawa sa excitement ng isang magiging firat time father, kqhit naman sino ang malagay sa sitwasyon nito at gagawin din ang lahat lalo pa at may kundisyon si Aimie, bawal na bawal itong magkaroon ng emotional stress kaya hindi hinahayaan ni Jansen na sumama ang loob nito.