Chapter 39: Flashback
.
Continuation of flashback
Crystal's PoV
Tatlong araw na kami dito. Well, walang araw na hindi nila ako ipinasaya. Ginagawa nila yung best nila para sa'kin. Tatlong araw na rin kaming kumpletong magpipinsan. Nakalimutan ko ang problema ko dahil sa kanila. Ma effort sila. Then i appreciate it. I'm so lucky because i have a cousin like them. Di ako nagsisi na naging pinsan ko sila. Iba sila sa mga ibang magpipinsan.
I hope habang buhay na lang to. Oops i think I'm being selfish? I want them to make me happy then my cousin isn't? Then i want to do my best to make them happy too. Ano naman kaya kapalit ng kasiyahan na'to? Problema? Sadness? Ano? Bakit kasi hindi pangmatagalan ang kasiyahan? Ganon ba talaga yon?
Kung ano man ang kapalit ng kasiyahan na'to sana kaya
