Alexa's POV
Kasalukuyan kaming nasa gitna ng kalsada at mabagal na naglalakad papunta sa lugar kung saan ililibing ang na labi ni tita.
Napatitig na lamang ako kay Kaizer na ngayon ay nakatulala sa kawalan,, his face is emotionless but his eyes were full of sadness.
He became a living dead.
Malalim akong napabuntong hininga. I couldn't even do anything for his situation, kung nalilipat lang ang sakit at bigat ng dibdib ay malamang na kinuha ko na iyon kay Kaizer.
Seeing him on this state made me feel weak too, I couldn't help but to pity him, it's okay that I've suffer more than with him.
I'm sure, I can handle. Kaya ko nga ba? Hays. Hindi ko na rin alam. I am confused too.
Namalayan ko na lamang na papasok na kami sa aming patutunguhan, may isang malaking golden gate sa unahan saka
