Secret Ingredient

Unang Putahe

ELVIS

ALAS NUWEBA pa lang ng umaga ay nakakaramdam na ako ng matinding gutom. Paano ba naman kasi, hindi na nga ako nakakain kagabi dahil sa tambak na trabaho na inuwi ko pa mula sa bahay mula sa opisina ay hindi pa rin ako nakapag-almusal dahil sa pagmamadaling pumasok.

Napakaraming demands sa akin ng kompanyang pinagtatrabahuhan ko kaya't ni ang kumain ay hindi ko na kayang asikasuhin.

Pero health is wealth. Wala akong magagawa kung manghihina at magkakasakit ako. So, ano ang dapat kong gawin? Magpakabayani ako o dapat lang na lumabas muna ako at kumain?

"Psssttt, bayot, lalabas muna ako. Gutom na gutom na ako, hindi pa ako naghapunan kagabi at hindi pa rin ako nag-almusal. Dalawa na ang tingin ko sa'yo," mahina kong wika sa kaibigan kong abala rin sa pagtatrabaho na nakatuon lang sa kompyuter ng aming opisina.

"Bruha ka. Huwag kang layas ng layas diyan Elvira, baka matyempohan ka ng boss nating parang bagyo kung magbanta, ay sisantehin ka pa."

"Huwag niya akong susubukan Aurelia na dating Aurelio. Hindi na siya makakahanap ng katulad ko, okay?"

"Oh siya sige na, kaysa maabutan niya pa tayong nagkukwentuhan dito. Umalis ka na at kumain. Basta't mag take out ka ha? Ako na ang bahala sa'yo kapag tinanong ka sa akin."

"Sige. Bye na Aurelia." Sabi ko pa na binanggit ang pangalan niya sa gabi.

"Bye Elvis." Sabay irap niya sa akin at patuloy sa pagtatrabaho.

HINDI naman sila strict sa kompanyang aking pinagtatrabahuhan. Basta lang maganda ang performance mo sa tuwing may demand sa'yo ang mga big bosses ay kahit kailan mo gustong mag-leave basta't valid ay papayagan ka.

This time, gusto kong kumain sa di kalayuan na pwedeng kainan. Ayaw ko sa mga fast food chains dahil ayaw ko ng hussle sa pila at sa maraming tao. So, using my car, nilibot ko ang Aliwan City, ang syudad na tunay ngang puno ng aliw nang dahil sa dami ng night club ba naglipana.

And now, dahil sa gabi lang talaga masaya dito at sa umaga ay mistulang lansangan ng mga sasakyan ay nainis ako. Mukhang hindi ako makakahanap ng magandang daan at peaceful na kainan.

Huminto ako sa isang tabi ng kalsada at saka ako nag-isip isip kung saan nga ba talaga ako kakain ngayon.

And then, parang dinala talaga ako dito ng tadhana dahil sa tapat, sa poste ng kuryente ay mayroong nakapaskil na karatula ng tila ba sa pangalan pa lang ay ma-eengganyo na akong puntahan at tikman ang mga pagkain.

CHINNO'S SECRET INGREDIENTS RESTAURANT

This way...saka itinuro ng arrow ang daan papasok sa isang kanto sa kanan.

Well, mukha namang masa-satisfy ako sa pagkain kung sakaling ano man iyon at dahil kumakalam na rin ang aking tiyan ay tinungo ko na nga iyon.

Two-hundre meters away sa hi-way ay narating ko ang isang up and down building na puro tinted ang bintana. Mayroong mangilan-ngilan na mga sasakyan sa tapat nito na tanda na mayroon ngang kumakain dito.

Pagbaba ko sa aking sasakyan na ipinark ko sa tapat ay kaagad na rin akong naglakad at saka ko itinulak ang pintuan ng restaurant na mayroong nakasulat na Push.

Walang guard, okay lang.

Pagpasok ko ay mayroong walong tables na available sa bandang tabi ng bintana, mayroon ding dalawang occupied na at mayroong tig-dalawang customers na sa tingin ko ay mga matatandang beki na nasa edad 50s kung hindi ako nagkakamali.

Tumingin sila sa akin nguni't hindi ko sila pinansin.

Dumeretso ako sa orderan ng pagkain at nakita ko roon ang isang lalaking nakasuot ng apron na puti ngunit walang kahit na anong suot na pantaas.

Wow, ang hot naman ng chef na ito. Kita ko na kahit fully-air conditioned ang buong building ay tagaktak ang kanyang pawis.

Wala ba siyang kasama? Tiningnan ko ang kanyang mukha at nakita ko na sobrang gwapo niya, lalaking lalaki sa kanyang balbas, matangos ang ilong at mapulang mga labi. Sa tingin ko ay nasa early 30s na siya kung di man ako nagkakamali.

"Anong sa inyo sir?" Tanong niya saka ipinatong ang kanyang maugat na kamay sa mesa at saka tumingin sa akin ng diretso sa mata.

Sa tingin pa lang ni kuyang chef ay mabubusog na ako, para akong malulusaw at kung mayroon lang talaga akong panty na suot ay malamang sa malamang, pigtas na ang garter niyon.

Napalunok siya at saka ko nakita ang pagtaas baba ng kanyang Adam's apple.

Tumulo mula sa kanyang leeg ang butil ng pawis saka niya dinilaan ang kanyang ibabang bibig bago tumayo muli ng matuwid.

Sa tingin ko ay nasa 5'10" ang kanyang tangkad at ang kanyang katawan ay muscled, parang ang sarap lambitinan ng kanyang biceps.

Nagbalik lang ako sa tama kong huwisyo nang muli siyang magsalita.

"Ano po ulit iyong order ninyo? Magsasara na kasi ako after 30 minutes."

Tumingin ako sa kanyang orasan sa wall clock na nakasabit at nakita kong mag-aalas Diyes Y Media pa lang ng umaga.

"Ang aga niyo naman pong magsara," sabi ko pa.

"Pagod na kasi ako, boss," matamlay niyang wika.

"Ha? Bakit? Wala ka bang kasama?" Nagpalinga-linga ako sa paligid saka ako naghanap ng kasama niya ngunit wala.

"Wala akong kasama. Alas otso ako bukas hanggang alas onse ng umaga tapos sarado na ito." Baritono ang kanyang boses at medyo paos na rin. Nagkamot pa siya ng batok at nakita ko ang mabuhok niyang kili-kili na parang ang sarap upahan o kaya ay doon na lang tumira.

"Bakit naman? May ganito bang restaurant na maagang nagsasara tapos wala man lang kasama?" Nagtataka pa rin ako sa kanyang mga sinasabi at sa restaurant na ito.

Kumunot noo ako at saka ako muling tumingin sa kanyang mga mata. Mababanaag ang kapaguran sa kanya, halatang halata.

"Ako po ang chef at waiter at taga kuha ng order at cashier at may-ari nito."

"So wala ka man lang bang kasama?"

"Nakikita niyo naman po di ba?" Pamimilosopo niya.

Well, ayaw ko na lang siyang sagutin.

"Menu please," ang sabi ko na lang.

"Nariyan po sa tapat niyo ang available na menu ngayong araw, pumili na lang po kayo ng pagkain at inumin." Itinuro niya pa ang nasa harapan kong menu at saka siya nanlalatang naghihintay.

Kung hindi lang gwapo at mucho ang chef na ito ay aalis na ako. Masyadong masungit. Kasalanan ko ba kung pagod na siya? Bakit kasi hindi siya kumuha ng kasama niya para naman hindi siya mapagod.

Nag-focus na ako sa pagpili ng aking kakainin at iinumin. Binasa ko isa isa ang mga nasa menu at nakapili na rin ako sa wakas.

"One order of Roasted Lamb with Good Gravy," iyon ang order ko dahil curious ako kung ano ang lasa ng good gravy.

Nilista niya iyon saka siya muling tumingin sa akin.

"Drinks niyo sir."

Tumingin akong muli sa menu at pumili ako ng maiinom.

"High protein smoothie," at iyon ang napili ko.

"Wala na boss?" Tanong niya saka inilapag ang ballpen.

"Nothing more. How much?"

"That's three thousand two hundred fifty sir," ang sabi pa niya.

"What?" I asked.

Namilog ang mga mata ko dahil sa sinabi niyang presyo at amount ng aking order.

"Three thousand two hundred fifty sir," pag-uulit niya.

"Seryoso ka?"

"Yes sir."

"Teka, bakit naman gano'n kamahal?"

"Sulit niyo naman sir. Masarap naman ang pagkakaluto ko at huwag kayong mag-alala, hindi kayo magsisisi."

At dahil tumingin pa siya sa mga beki na kumakain sa mga tables ay napatingin din ako sa kanila. Nakangiti sila sa akin saka tila ba sinasabing the best ang luta ni Kuya Chef.

Mukha namang convincing kaya what is money kung kaya ko namang mag-earn everyday. At least, na-try ko ang lugar na ito.

"Okay," inilabas ko ang aking debit card at saka inabot sa kanya.

"Thanks sir." Nag-swipe siya at nagprocess niyon bago lumabas ang receipt bago niya binigay sa akin.

"It will be served after 30 to 45 minutes sir. Pili ka na lang ng table diyan." Sabi pa niya bago inasikaso ang order ko.

So, mukhang mas lalo pa akong magugutom ng husto nang dahil sa paghihintay. Kaya nga ako lumabas dahil sobrang gutom na ako pero heto at mukhang mas lalo pa nga talaga akong mahihilo sa gutom.

Pero dahil bayad na ay wala na akong iba pang magagawa kundi ang maghintay.

Habang nakaupo ay nakatingin ako sa paligid. Naroon sa isang sulok ang ilan sa mga cookbook na mistulang magazine ng isang sexy photoshoot ng lalaki. At namukhaan ko ang nasa cover niyon, ang chef na may-ari nito.

Lumapit ako at saka ko kinuha ang isang libro. Ang title ng magazine ay Chef's Main Course. Naka-topless ang cover at parang grilled siya dahil sa mga sauce sa kanyang abs at sa kanyang pisngi.

Ang sexy ng chef na ito. I wonder kung anong pangalan niya.

Binuklat ko ang magazine at saka ko hinanap ang pangalan ng in-order ko na pagkain ko ngayon.

And because the main course is alphabetically arranged ay nahanap ko kaagad ang Roasted Lamb with Good Gravy.

Laking gulat ko nang makita ko sa loob niyon ang isang hubo't hubad na larawan ni chef habang hawak niya ang kanyang matabang ari na mayroon pang katas sa dulo na hindi tumulo.

Sa palagay ko ay namula ako sa aking nakita kaya't tumingin muna ako sa paligid ko at baka mayroon pang nakatingin sa akin, pero wala.

Binasa ko ang title ng page at nakalagay doon ang: Chef CHINNO'S Roasted Lamb with Good Gravy.

Hanggang sa mabasa ko ang lahat ng nilalaman ng pahina na iyon na talaga namang nagpapawis sa akin ng todo kahit na todo rin ang air conditioning ng buong building.

ROASTED LAMB WITH GOOD GRAVY

In many countries the traditional Sunday roast is the culinary and social highlight of the week. Cook the roast in your customary manner, and make this delicious gravy from the drippings.

Ingredients

2-3 tablespoons of fat and drippings from the roast

1 tablespoon flour

1-2 tablespoons of semen (unheated)

1 cup of milk, stock or cream Salt and Pepper

On medium heat stir the flour with a wire whisk into the drippings until thickened and smooth, Contin- ue to cook slowly to brown the flour, and stir constantly. Slowly add the milk or stock and season with salt and pepper. Remove from heat and whisk in the semen. It is important that the gravy not be too hot since this stiffens the semen proteins and destroys the smooth texture.

Sa nabasa kong iyon ay para akong nawalan ng laway at natuyo ang aking lalamunan.

Kaya pala mukha na siyang pagod at magsasara na siya ng alas onse. Dahil..

Shocks...secret ingredient niya ang....oh my gosh... tamod!

Pagkaraan ng ilang minuto ay dumating na si Chef na ang pangalan ay Chinno, dala niya ang tray ng aking pagkain at kahit pawisan siya at parang kagagaling lang sa arawan dahil naliligo siya sa pawis ay nakangiti siyang lumapit at isa isang nilapag ang aking order.

"Nabasa mo na siguro ang cook book na iyan. Sana ma-enjoy mo ang pagkain mo. Happy meal time, boss." Pagkasabi niya niyon ay isinagi niya pa sa balikat ko ang nakabukol niyang hinaharap at saka siya umalis.

Pagtalikod niya ay naka-boxer shorts lang pala siya ng itim at nakita ko ang matambok niyang pang-upo.

And now, nagharap kami ng Roasted Lamb with Good Gravy na pagkain ko at ang aking High Protein Smoothie.

"This is it?" I asked myself.

And nang sumipsip ako sa straw ng aking inumin ay talagang nanuot sa aking panlasa ang manamis tamis at malasang inumin na ngayon ko lang talaga natikman sa aking tanang buhay.

Pinawi niyon ang uhaw at paghihintay ko. Kaya pala gano'n kamahal iyon, dahil the best at sobrang sarap ng pagkakagawa.

Saka ko sinimulang kainin ang aking in-order na pagkain at sa aking tantya ay nakalimutan ko na ang tunay kong pangalan nang isawsaw ko ang Roasted Lamb sa Good Gravy na nakalagay rin sa pinggan.

It was the best, sobrang tasty, malinamnam at malasa.

And then when I looked sa chef na nasa counter ay nakaupo na lang siya at umiinom ng malamig na tubig habang nagpapahinga.

"Babalik-balikan ko ito. Ang sarap sarap niya," bulong ko na lang habang ngumunguya ng pagkain na mayroong kasamang malinamnam na katas niya.