CHAPTER 30
Jinx Point of View
“Sinikap kong maghintay ng ilang Linggo dahil kung talagang mahal mo ako, alam kong kahit ilang oras lang na mawala ako ay hahanapin mo ako. Noong umalis ako na hindi mo ako pinigilan e hinabol man lang, naramdaman ko nang napakawalang kwenta ko na pala sa’yo. Binigo mo ako, Jinx. Wala kang ginawa para maiparamdam sana sa akin na may silbi pa rin naman ako sa’yo. Walang tawag, wala kang text o kahit message sa f*******:. At sa pagdaan ng mga araw, kung patuloy kitang hihintayin ay paniguradong iyon ang makapagpipigil sa akin na tuluyan kang makalimutan. Giving myself a false hope will keep me on holding on. Kaya naisip kong ituloy na lang ang paglayo at bigyan ang sarili ko ng pagkakataong mabuhay muli.” Huminga ako ng malalim. Pinunasan ko ang mga luha ko.
