Chapter 35 "Zeph?" kita sa mukha ng kaharap ang taka at bigla. "Hi" i smiled tiredly. Bumaba ang tingin ng kaibigan sa mga bagaheng hawak ko. "Anong ginawa mo dito?" Van asked pagkatapos kong pumasok at walang imik na dumeretso ako sa kwarto ko dito sa condo niya. "Hindi na ba ako welcome dito?" Mahina at pagod kong tanong pabalik. Kinuotan niya ako ng noo at umupo sa pinakadulo ng higaan. "No! Of course not—nagulat lang ako. Bakit dala mo lahat ng gamit mo? May nangyari ba? Nag-away ba kayo ni kage?" "I just felt the need to leave" "Bakit nga? Ano bang nangyari?" I looked at van eye to eye and i just suddenly felt the urge to cry. Looking at him, i just felt that i had found my comfort. Kaya tumalon ako sa bisig niya, i sobbed, cried my heart out like a little sister na nagsusumb

