Ang sumunod na araw ay wala akong pasok sa Cooking class kaya naman nasa bahay lang ako buong maghapon.
Hanggang ngayon ay di ko pa rin mapagilang di mapangiti kapag na-aalala ko ang nangyari kagabi, buong maghapon na ang nakalipas ay ganito pa rin ako, may sakit na ata talaga ako, love sickness!!! hahaha sa utak kamo.
Hayss nababaliw na talaga ako, nababaliw na ako kay Dylan.
Ayiee haha-ha-ha..napatigil ako sa pagtawa ng mapansin kong naparami na pala ang lagay ko ng asin sa ulam na niluluto ko para sa hapunan namin. Agad ko itong tinikman at dinagdagan ng tubig dahil medyo napa-alat nga.
Napatingin ako sa orasan para alamin kung malapit ng umuwi si Dylan. Sabik na ulit kasi ako na makasama sya, pero nawala ang ngiti sa labi ko ng mapansing late na sya. 6:00 pm ang uwi nya, 6:45 na p
