Love Will Never End

DIECINUEVE

Love Will Never End

Tumitig na ako sa malalasing niyang mga mata, hindi lang ata ang mga mata niya ang lasing, kundi ang kaniyang boses rin.

"You're not responding with my messages," he said in a growler voice.

Ngumiti ako sa kaniya.

"Oo, alam ko," sabi ko't tinago ang ngiti.

I stared at him. He looked dashing with his dark grey coat, and tie. His handsome face, his prowess body, the five o'clock stubble illuminated by the light, and his nostril were pointing at its own.

Ganito ba naman kaharap ko araw-araw? Swerte ko naman.

"Mukha kang galit," I smiled. Sinabi ko 'yon dahil tahimik at nakatitig lang siya sakin.

"I'm not."

"Really? Bakit parang galit ka?" I said, and secretly roaming my eyes on him.

"Hindi ako galit, at bakit hindi ka nag reply sa mga texts ko? Is it hard to reply?" Ngumuso ako dahil seryoso na siya sa sinabi niya ngayon.

"No, of course not!"

"Then, why you didn't reply back?" I laughed at him.

"I just want to surprise you! Here I am! I'm sorry," I bit my lower lip.

"Really, huh?" Umalis siya, at pumunta sa lamesa, madilim na parte 'yon, pero kita ko parin siya sa kina-kakatayoan ko.

My eyes widened at his moved.

Lumapit ako sa kanya ng may ngiti sa labi.

"I'm sorry," sabi ko at umupo sa tabi niya.

Tiningnan ko ang mga mata niyang naka-titig sa swimming pool. His forehead creased, and I wasn't prepared that he is serious today.

"Hindi ko naman kase alam na magagalit ka," masuyo kong sabi.

I put my palms to my knees, and wiggling my legs a bit. Gusto ko lang may distraction, dahil hindi ko gusto ang tahimik na tensiyon namin ngayon.

"Bed..." Nilingon ko siya, kita parin ang seryoso niyang mukha. I smiled. Ang gwapo niya mag tampo.

"Bedavane Thaddeus..." Tawag ko ulit pero hindi siya lumingon.

Hinawakan ko ang braso niya. Nakatukod ang siko niya sa mga hita niya't habang nakayuko, at hindi maalis-alis ang pag-kita sa pool.

Hinila ko ng mahina ang braso niya, at do'n lang siya napalingon sakin.

"I'm sorry, okay? I will not do it again. And, I promised you last night napupunta ako. I'm true to my words," umusog pa ako papunta sa kanya para mas mapalapit sa kaniya.

His gazed was unbalanced, and I can't stared him back the way he did.

"Don't do it, again. You made me worried, I almost flipping my phone if ever doing that could receive a text, or a call with you," he said in a whispered tone.

"Bed, I will not do it, again. Kanina ka pa dito?" Sabi ko at tumingin sa kaniya, nag-iwas ako ng tingin. Pero bumalik rin dahil sa sinabi niya.

"Tambayan ko lage," he just said, and still staring.

Nilingon ko ulit ang madilim na pool area, at bumaling uli ang mga mata ko sa kaniya. Tumitig naman siya sakin.

So, kanina pa talaga siya dito?

"Why? Do you find it peace?"

"Hmm..." Tahimik lang siyang tumango.

"Tara na sa loob kung ganun? Baka hinanap na tayo?" Du'n ko lang na realized na hawak ko parin ang braso niya, tatayo na sana ako, kaso madali niyang nahila ang kamay ko.

"Let's stay for a while, please..." Bulong niya sa tenga ko. Nag-harumintado ang puso ko, dahil napa-upo ako sa kandungan niya. Hindi naman ako gumalaw, at hinayaan ko nalang siyang yakapin ako.

Ang mga tuhod kong magdikit, at hindi kailanman ko ito ginagalaw, dahil kung maaari baka mas lalantad pa ang mga hita ko, dahil sa igsi kong dress na suot. I'm wearing Asymmetrical Dress paired with Aquazzura Purist 105 Sandals in Blush.

"S-sige..." I stammered.

"Ano naman ang gagawin mo rito, if ever wala kang gagawin?" I asked curiously.

"Randomly. Sometimes doing my tasks here," he said while caressing my tummy.

Parang boyfriend ko na siya. Sa position palang namin.

"Like?" Hinawakan ko naman ang kamay niya para pahintuin sa ginagawa niya.

May iba akong nararamdaman bukod sa nakasanayan na.

"Like, exercise, study. Tahimik lang rito, kaya nahanap rin ng sarili kong dito namamalagi pag gusto kong uwuwi," dito umuwi?

"Bakit? Sa'n ka ba pag wala rito?"

"Condominium, malapit sa school natin," sabi niya at nag patuloy sa pag-haplos sa tiyanan ko. Hinaplos ko rin ang kamay na humaplos sa tiyan ko. Ang matigas at maugat niyang mga kamay ay sakto lang, at parang may sinabing sa mga kamay niya, madami siyang ginagawa, dahil sa mauugat.

Nasabi nga ni papa na may condo siya.

"I miss you," malambing niyang sabi, at hinalikan ang likod ng tenga ko.

I smiled, but I know he can't see my smile.

Mabilis niya talaga ko ma-mi-miss kakakita lang namin kahapon, at katawagan pa pag gabi na.

"Na-miss rin kita," mahina kong sabi. Mas lalo naman niya akong hinila't niyakap lalo galing sa likod.

Ang lapit-lapit namin sa isa't-isa, pero ramdam ko sa sarili ang kumportable.

Hindi pa ba kami papasok? Ayaw ko rin naman papasok, gayon paman ay kasama ko si, Bedavane.

"Bed!" Nagulat ako, at tinampal ang kamay niya, ramdam ko pataas ito ng pataas sa dibdib ko.

He just chuckled, and shoved his face to my neck, and sniffing it. Kinagat ko naman ang labi ko sa kiliti.

"Pasok na tayo?"

"Later, Ailnishta." He said while bitting my pointed shoulder.

"Dali na, let's go inside! I'm hungry," tatayo na sana ako, kaso mas lalo niyang hinigpitan ang pagkaka-yakap sakin. Hindi naman ako basta-basta makawala sa bisig niya, dahil malakas siyang tao, walang-wala ang maliit, at manipis kong katawan sa kanya.

"Come on, Bedavane..." Sabay tayo, akala ko hindi niya ako papakawalan, pero tumayo rin naman siya't hinawakan ako sa baywang.

Akala ko aalis na kami, pero yumuko siya sa harap ko't hinalikan ang labi ko, pumikit ako sa marahang halik niya. Ako naman ay dinamdam ang mga halik niya, humigpit ang hawak ko sa coat niya, at hinalikan siya pabalik. He moved his lips genuinely, and capped my chin tenderly, and I did the same too.

"Let's go," sapilitang sabi niya. Hinila na niya ako palabas, at nakita ko ang mga taong nag iinoman na, at kumain na ang iba.

"Sa ibang lamesa na tayo uupo," aniya. Pumunta kami sa pinaka-dulo, may mga katabing malalaking halaman, at alam kong hindi kami gaanong mapapansin ng mga tao rito.

When the ceremony start, the people laughing, having fun of the message gave by Bedavane's, father. Umiyak ang mama niya dahil sa supresa ng papa niya. Kahit ang nag-birthday, ay si Mr. Aphelion. Nagkatuwaan ang mga tao, ang mahalinghing kanta na sinabayan ng sayaw ng mga mag-asawa.

"I'll fetch you tomorrow morning?" Sabi ng katabi ko. Kumain lang ako ng tahimik. Tumango ako sa sinabi niya. My father's approved about what I said earlier. Na mag-simba kami bukas ni, Bed. And he suddenly yes, I think without any thinking? He just only approved, and approved.

"Sige. Nagpaalam rin naman ako," I wiped my lips using table napkin.

"Ako sana ang magsabi niyan sa parents mo," he said and helping me wiping my lips. Namula ako sa ginawa niya.

"Okay lang naman," mahinahon kong sabi.

Sasagot pa sana si, Bedavane, pero may tumawag na naka-itim, at malaking katawan.

"Pasensya na po, Sir..." Sabi noong mukhang bodyguard.

"Bakit, Provadeno?" Bedavane's forehead creased.

"Pinatawag po kayong, dalawa ni ma'am, Samara," at tinuro niya ang medyo kalayuang lamesa sa amin. Nakita ko ruon sila, Buena, Papa't Mama, naka-upo kasama ang pamilyang Aphelion.

"Pasensya na po sa abala, Sir."

"Don't worry, sige... pupunta kami. Thank you."

Tumango si Provadeno, at umalis naman siya.

Tumayo si, Bedavane. Sumunod naman ako sa kanya, hinawakan niya ang baywang ko, at papunta sa lamesa ng pamilya namin. Hindi ko maiwasang kabahan, lalo pa't dikit ang katawan namin, at naka-tingin ang mga pamilya namin, papunta sa lamesa nila.

"Oh? Thaddeus, kanina pa kita hinahanap, where have you been?" Nakunot na tanong ni, Miss. Samara sa kaniya.

"Malamang nasa tambayan niya," tunog saya ang boses ni Mr. Aphelion.

"Really, huh? Sit down," nakita ako ng mama ni, Bedavane, at ngumiti sakin. I smiled at her too.

"That's why, it's really hard to construct that building. Even, before I was planning to break the contract, but the think of it will lead me to the jail," seryoso sabi ni, Mr Theodore, na may patawa.

"Under construction, and by your name, Theodore. Mabuti, nakuha mo, and you made it perfectly, kahit nahirapan ka?" My father said.

"For the past years. Naghirap, pero alam kong magagawa ko. Way back when I was a college boy. I told to myself that no matter how hard it is, there is no turning back," he said, and drank his champagne.

"Absolutely, you're doing your great."

"Excuse me, Hutton? I'm one of the fans of your works too. Na-inspired din ako sayo. The building you made in Makati City, the Mansion of your colleagues you made? The twenty plus school you create? The under construction building in Luzon, the building of so-called to be awaited, and name it, I heard that you gained millions, every week? And such horrible things that I need to focus on myself more. Dahil na-isip ko, na may mas marami kang nagawa, kaysa sakin. You're absolutely great," nagtawanan naman sila.

Mas lalong nag-tagal ang kanilang usapin, at hindi kailanman natabunan, ng selos, dahil civil lang silang nag-uusap.

"Thank you so much for today, Samara. And Theodore, happy birthday, again," my father said.

"Thank you, Theodore, happy birthday, again. And Samara, thank you for inviting us. We enjoyed it," my mother said, and winked at her.

"No worries. Thank you, rin sa pag-punta niyo rito." Sabay ngiti niya.

"Salamat sa inyo," sabay tango ng papa ni, Bed.

Si, Bedavane, ay nasa gilid ko lang at hinawakan ang baywang ko, hindi siya umaalis sa tabi ko, kahit hindi naman ako aalis.

"What are you waiting for, Thad?" His father asked.

"What?" Du'n ko lang nalaman na, papaalis na pala kami.

"Ihatid mo muna sila sa garage, tsansing ka kay, Ailnishta," her mother said, while staring at his hand on my waist. Namula naman ako, narinig ko ang tawa ng pamilya ko.

"Salamat po sa pag imbita," sabi ko at nilingon ang mag-asawang Aphelion.

"Walang anuman, hija," she said.

Nakita nalang ang sarili namin na papunta na sa sasakyan, lumingon ako kay, Bed na nasa likod ko parin. Pumasok naman ang mga pamilya ko sa sasakyan, at ako nalang naiwang sa labas.

"Aalis na kami," at bumitaw sa pagka-hawak niya.

"Call me later, okay?" Masuyong niyang sabi, at dinilaan pa ang labi niya.

"I will, bye..." He nods his head. Nagpaalam na ako sa kaniya, at sumakay sa sasakyan namin.

Naka-pasok na ako sa loob, at bago ko pa maisuot ang seat belt ko, kinuha ko muna ang iPhone ko sa bag, at nag text kay, Bedavane.

Tiningnan ko pa muna siya sa labas ng window, at hindi parin siya umaalis.

"You are hot, and dashing, Bed."

•••

!: Grammatical error.

!: Language has not for the rights.

!: Spellings is not on the right spot.

" If you have deductions, 'bout my words, just say it, and we know we're not perfect to judge one another, might as well, you can direct message me, for good, and rants there, so we can clear in all aspects, what's your motives or purposes is. 'I believe that there's no room for the improvement, if you wanted to pursue, then try it.' "