Lauren's POV Seeing him vanished into thin air with tears on his eyes is heartbreaking. I sobbed and covered my face with my hand. Bakit ka umiiyak Lauren? 'Di ba, pinaalis mo siya? Pinalayas mo sya at sa sarili pa niyang palasyo! I remember how he cried... he begged. Parang sinakal ang dibdib ko. He's a man at minsan lamang umiyak ang mga lalaki. They can't even fake it. At si Austin pa na isang hari. He kneeled in front of me while crying. He looked so weak earlier at kanina ko lamang nakita na gano'n ang estado niya. And it pains me a lot. Pinalis ko ang mga luha na umaalpas sa aking mata. Parang gusto ko magsisi. No, I am really regretting that I pushed him away. Pero kasi... ang sakit. Nasasaktan ako nang sobra at natatakot ako na masaktan pa. But when I remembered what he said, na

