Chapter 42

1405 Words

Lauren's POV Nang magising ako ay basa ang aking mukha. Pinahid ko ito at napagtanto na lumuluha ako habang tulog. Bakit kada gising ko ay nagigising ako na ganito? Mabigat ang dibdib. Ramdam ang sakit at pait sa 'di malamang dahilan. Nagawi ang tingin ko sa tabi kung nasaan ang pwesto ni Austin. But in my dismay, it's empty again. Gabi-gabing ganito. Kahit hindi na dapat pa makaramdam ng ganitong lamig, iyon ang nararamdaman ko. I feel so empty. And I can feel that I'm slowly tearing apart. Araw-araw ay wala si Austin. Sabi nila, nag-iimbestiga ito sa nangyayari sa Iscro. Pero bakit ayoko ng maniwala? Sa t'wing naaalala ko ang pag-uusap nila ni Mama, ang tungkol sa naunang beloved, at ang narinig kong sinabi niya na kakausapin niya ito ay hindi ako mapalagay. Paano kung kinausap na niy

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD