Tanging tunog lang ng kutsara na tumatama sa plato ni Ismael ang ingay na naririnig sa hapag. Ang dalawa pa niyang kasama ay tahimik lang na kumakain, at mukhang halos parehong walang balak na mag-salita.
Paminsan-minsan ay palihim nilang sinusulyapan ang isa't-isa, habang si Ismael naman ay palihim din silang minamasdan.
He fake his cough when he almost finish the meal. Paubos na kasi ang kan'ya, pero ang dalawa ay kumakain na para bang binibitay.
"Mapapawis laway ko sa inyong dalawa. Guys, galaw galaw baka pumanaw," pabiro niyang saad sa dalawa. To his surprise, they both glared to him. Sabay pa sila halos na nag-angat nang tingin.
"Shut up!" they yelled in unison. Napa-kamot na lang tuloy siya sa batok, at saka muling itinuon ang pansin sa kinakain.
"Uh, sorry. I—"
"It's okay Lau
