"W- what?" Napa-kunot ang noo ni Sandra habang nakatingin sa lalaking relax na relax na naka-upo sa harapan niya. "I'm taking you out to have breakfast with me." "Do I look like a food to you for you to just say you're taking me out? And why should I join you for a breakfast?" "No. I mean, have breakfast with me." Seryoso pa rin iyong nakatitig sa kanya na ikina-i-ilang niya. "And I think you owe me atleast a breakfast?" Pakiramdam niya ay tumatagos sa pagkatao niya ang ginagawang pagtitig ni J sa kanya. "I'm busy and I've had breakfast already. Isa pa, nagpasalamat na ako. I think that's enough. I don't owe you anything." Umiwas siya na magsalubong ang mga mata nila ng binata. "And will you just go? I don't take visitors during my working hours because as you know, this is a hosp

