ASTRID POV
***FLASHBACK***
Iyak ako nang iyak noon na halos maglupasay na ako sa sahig habang yakap yakap ako ni Andrei. Parang gumuho ang mundo ko dahil sa sinabi ng Doktor. N-Namatay ang anak ko.
''A-Andrei! Si Aexl, h-hindi n'ya tayo iiwan. hindi ba? G-Gusto n'ya lang matulog," umiiyak na sabi ko sa aking asawa.
''M-Masakit din sa akin Astrid, p-pero wala na tayong magagawa, K-Kinuha na siya sa atin'' umiiyak na sabi n'ya.
''No!'' sigaw ko bago ko tinulak si Andrei at umiyak na naman. A-Ang anak ko.
Pagod na pagod akong tumayo mula sa pagkakaupo ko at napatingin sa akin si Andrei. Walang buhay akong pumasok sa loob ng Emergency Room at nagpapasalamat ako dahil hinayaan ako ng mga nurses doon. Umiiyak akong lumapit sa anak ko na tinakluban na nila ng puting kumot.
''A-Aexl?'' taw
