[[ KABANATA XXIV-B ]]
SALONG-SALO ng aking maliit na palad ang malaking bayag ni sir Arthuro. Para bang tinitimbang ko ito kung gaano kabigat, isang dakot talaga ang laki nito, parang baseball ball ang bayag na ito. Napapakagat labi ako, nanunuyot ang lalamunan ko. Gusto kong mabasa ang labi ko, ang dila ko, ang ngala-ngala ko, ang lalamunan ko ng napakaraming t***d na maibibigay sa akin mamaya-maya ni sir.
“Namiss mo ba iyan, bata?”
“Opo.”
“Ikaw rin miss na miss ka na niyan. Mula noong unang beses na mahawakan mo siya, hinahanap-hanap na niya ang lambot ng palad mo at kung pwede nga lang, gabi-gabi mo na siyang hahawakan.”
“Sir—hindi naman po pwede.”
“Alam ko. Mabuti nga at napasama kita rito ngayon.”
“Hindi ko rin alam kung bakit ako sumama, siguro po nagbabakasakali po akong maka
